Tag Archives: جهانی

لباس هنرپیشه‌های ایرانی در فستیوال‌های جهانی


روزنامه شهروند – دریا فرج‌پور: چند روزی می‌شود که دوباره موضوع لباس پوشیدن هنرمندان و به‌خصوص هنرپیشگان زن ایرانی در مجامع و فستیوال‌های بین‌المللی در فضای مجازی مطرح شده است.

در روزهای اخیر، درحالی‌که انتخاب لباس لیلا حاتمی در فستیوال کن‌ سال ٢٠١٤ به‌عنوان یکی از ١٠ لباس پوشیده برتر این رخداد بزرگ سینمایی نگاه‌ها را متوجه این موضوع کرد، فرش‌های قرمز و فوتوکال‌های دو فیلم ایرانی حاضر در فستیوال کن امسال نیز خبرسازترین رخدادهای فضای رسانه‌ای غیررسمی ایران شدند تا به یک آن، لباس بازیگران ایرانی در مجامع جهانی بدل به سوژه‌ای همگانی در فضای سینما و رسانه‌ای ایران شود.

البته در کن امسال، از این‌رو که زنان فیلم اصغر فرهادی جزو زنان شناخته‌شده غیرایرانی عالم سینما بودند و به همان نسبت هم باتجربه در چنین مواردی؛ فشار انتقادات بیشتر به سوی هنرمندان فیلم جدید جعفر پناهی مایل بوده و شگفت که بنا به هر دلیلی هنرمندان این فیلم هم با ظاهر عجیب‌شان در فوتوکال و فرش قرمز بهانه کافی را دست منتقدان داده‌اند.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

به‌خصوص بهناز جعفری که لباس و حجاب سفت و سختش در فرش قرمز فیلم سه رخ و لباس عجیبش در مراسم فوتوکال دستمایه بی‌شمار شوخی‌های بامزه و بی‌مزه مجازی شده‌ است. حال بگذریم از ظاهر غریب مرضیه رضایی که همگان به تشبیه او با خانوم ‌هاویشام یا زنان خون‌آشام فیلم‌های ترسناک پرداخته‌اند.

دنیای شیرین رد کارپت…

رد کارپت یا همان فرش قرمز خودمان دنیای عجیب، جالب و پرحاشیه‌ای است. دنیایی که باعث می‌شود هنرمند در یک آن، بیش از تمام تلاش‌هایی که در زمان ایفای نقش کرده، در چهارگوشه دنیا دیده شود. کافی است دو قدم روی این فرش جذاب راه بروی. ناگهان می‌بینی که در سراسر دنیا درباره لباس و ظاهرت صحبت می‌شود. این خاصیت فرش قرمز است؛ دنیای رد کارپت… سینمای ما با این‌که در سال‌های اول انقلاب چنین مراسمی را با انگ ابزارهای سرمایه‌داری و پول نادیده گرفت، اما هرچه زمان گذشت و هرچه حضور بین‌المللی سینمای ایران رونق بیشتری گرفت، سینماگران دیدند که ناچار از رعایت حداقل‌ها و استانداردهایی در این زمینه هستند.

البته برای هنرمندان مرد این موضوع چندان قضیه بغرنجی نبود و به سهولت می‌توانستند از پس حواشی آن برآیند، اما بازیگران زن با چالش‌های بزرگی در این زمینه مواجه بودند. بازیگرانی که هم می‌بایست قواعد و قوانین حاکمیتی را درباره نوعی پوشش معیار زنانه رعایت می‌کردند و هم این‌که با رعایت ظرافت‌ها و حساسیت‌های آرتیستیک از انگشت‌نما شدن در مجامعی که دنبال کمترین بهانه‌ای برای زیر سوال بردن ایران بودند، جلوگیری می‌کردند. چنین شد که پوشش بازیگران زن در جشنواره‌های خارجی اهمیتی استراتژیک پیدا کرد!

موج جهانی تحسین و تقبیح

امروزه در فستیوال‌ها و مراسم گوناگون، فرش‌های قرمز بخش جدایی‌ناپذیر رویداد‌های هنری هستند و از اسکار تا کن و حتی فستیوال‌های درجه دو و سه شاهد رژه سلبریتی‌های زن و مرد با مد و لباس‌های مختلف هستیم. درواقع سلبریتی‌ها که می‌دانند هر تصویرشان ظرف چند دقیقه با موجی میلیونی از کامنت‌ها و لایک و استدلال‌ها در سراسر گیتی روبه‌رو خواهد شد، همواره علاقه‌مند هستند تا با تیپ و استایل خاص خود روبه‌روی دوربین خبرنگاران حاضر شوند.

الگویی که در سراسر دنیا گسترش یافته و به نظر می‌رسد به بخشی از فرهنگ رویداد‌های هنری تبدیل شده است. بازیگران ایرانی هم از این قاعده کلی مستثنی نیستند و در تمام این سال‌ها از این نظر در نقطه فوکوس رسانه‌های داخلی و خارجی قرار گرفته‌اند.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

کت و کراوات و شلوارک

جوایز و افتخارات جعفر پناهی در ونیز و برلین، نامزدی مجید مجیدی در اسکار، نخل طلا و انبوه جوایز دیگر عباس کیارستمی و اسکارهای اصغر فرهادی سینمای ایران را وارد رادار سینمای جهان و زمینه حضور سلبریتی‌های ایرانی روی فرش قرمز‌های معتبر را فراهم کرده است. از آن به بعد تصاویر لباس و برندی که هنرپیشه‌های کشورمان بر تن داشتند، مثل سلبریتی‌های سرزمین‌های دیگر روی جلد مجلات معتبر مد و لباس و سینمای دنیا نشست. اتفاقی که درون مرزها هم بازتاب‌های فراوانی یافت و تحسین‌ها و البته انتقادات فراوانی را موجب شد.

در این سال‌ها نیکی کریمی، مریلا زارعی، ساره بیات، نگار جواهریان، فاطمه معتمد آریا، ستاره پسیانی، لیلا حاتمی و ترانه علیدوستی بارها و بارها تیتر و عکس مجلات و رسانه‌های مختلف شدند.

سلیقه قابل اتکای یک هنرمند ایرانی

در‌ سال ٢٠١٢ لیلا حاتمی با لباسی بلند و در ‌سال ٢٠١٤ نیز با لباسی که طراحش آن را لباسی ۱۴۰ساله با زردوزی و جزییات فوق‌العاده نمادی از زیبایی و ظرافت زنانه خواند که متعلق به خانواده‌ای در ایران بود که بیش از ۱۸۰‌سال از آن نگهداری کرده بودند؛ چشم‌ها را متوجه ظرافت و زیبایی پوشش خود کرد و درنهایت هم هر دو بار در لیست بهترین لباس‌های جشنواره با وجود پوشش حجاب قرار گرفت. این شاید نخستین‌باری بود که یک هنرپیشه زن ایرانی از این نظر موفق می‌شد. اتفاقی که بعدها هم برای این بازیگر خوش‌پوش رخ داد و او در کن و اسکار توانست با ظاهر شیک و ظریفش سلیقه بانوی ایرانی را به جهانیان نشان دهد.

ترانه علیدوستی نیز با حضورش در فیلم فروشنده اصغر فرهادی در مراسم کن ۲۰۱۶ فرانسه فرصتی برای نمایش لباسی کاملا متفاوت با سبک سلبریتی‌های شرکت‌کننده در کن به دست آورد؛ که آن نیز مورد توجه قرار گرفت. استایلی کاملا پوشیده که تصویر متفاوتی از دختران ایرانی را به دنیا مخابره می‌کرد.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

سلیقه‌های عجیب و غریب آقایان و خانم‌های بازیگر

بهناز جعفری و مرضیه رضایی در درو کردن انتقادات فراوان برای نوع لباس پوشیدن‌شان تنها نیستند و تاکنون بازیگرانی چون نگار جواهریان بازیگر حوض نقاشی در جشنواره ٢٠١٣ آسیا پاسیفیک با بلوز و دامن بلند مشکی و نیم‌چادری از حریر با رودوزی‌های طلایی، سحر دولتشاهی، بهنوش بختیاری و شیلا خداداد در حضور جهانی فیلم گاوخونی، گروه بازیگران زنِ فیلم گس با بلوز، شلوار گشاد، چکمه و پوتین روی فرش قرمز جشنواره رُم، لادن مستوفی، اندیشه فولادوند و… نشان داده‌اند در زمینه انتخاب لباس مناسب سلیقه چندان قابل اتکایی ندارند و به این دلیل آماج انتقادات فراوانی قرار گرفته‌اند.

البته بازتاب رسانه‌ای لباس‌های بازیگران ایرانی منحصر به حضورهای بین‌المللی آنها نمی‌شود و همه ساله لباس‌های بازیگران ایرانی در جشنواره فیلم فجر هم سوژه مردم و رسانه‌ها می‌شود. درواقع همه ساله جشنواره فیلم فجر پر می‌شود از حاشیه‌های غیرسینمایی.

شاید حاشیه‌سازترین بازیگر از این نظر «نوید محمدزاده» باشد که همواره با لباس‌های عجیب و غریبش در مراسم‌ها و جشنواره‌های مختلف توجه مردم و رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. لباس‌هایی که گاهی با نقدهای جدی روبه‌رو می‌شود و گاهی هم هواداران خاص خودش را دارد. فراموش نکرده‌ایم شلوارهای کوتاه و فاق بلند این بازیگر در جشنواره کن را که سوژه روز رسانه‌ها شدند. یا مریم معصومی که بیش از فیلم‌ها در صفحات مجازی می‌درخشد و البته در فرش‌های قرمز داخل کشور. او که در جشنواره دو‌سال پیش با آن لباسی که سرشانه‌های تیز داشت، سوژه رسانه‌ها شده بود، در سال‌های اخیر تا حدی عادی‌تر لباس می‌پوشد.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

آنا ثانی

آنا ثانی؛ طراح لباس سحر دولتشاهی، مهتاب کرامتی، آزاده صمدی و… می‌گوید: لباس‌های عجیب و غریب برخی هنرمندان برایم جالب است. این‌که خودم این طور طراحی نمی‌کنم دلیل بر این نیست که دوست نداشته باشم. جامعه شناختی من در طراحی لباس به یک شکل دیگری است. اما اگر آن آقا به من مراجعه کند من آن لباس‌های عجیب را تعدیل می‌کنم. نگاه من نگاه کلاسیک‌تری است.

مثلا برند ورساچه کارهای عجیب و غریبی تولید می‌کند که طرفداران خودش را هم دارد اما سلیقه من نیست. اما برند دیور کلاسیک کار است. در فضایی که همه چیز یک کادر دارد خب، برخی یک شهامتی دارند. راستش را بخواهید این شهامت برای من قابل تحسین است اما من نمی‌توانم این کار را انجام بدهم.


زنان، سفیران صلح جهانی


زنان نقش کلیدی در ایجاد صلح و امنیت بازی می‌کنند

روزنامه شهروند – نفیسه حقیقت‌جوان: «وینی بایانیما»، مدیر اجرایی کنفدراسیون بین‌المللی آکسفام در یکی از سخنرانی‌های رسمی خود در‌ سال ٢٠١٥ با تاکید بر این حقیقت که جایگاه زنان در کنترل و ایجاد امنیت در کشورهایی چون لیبریا، اوگاندا، افغانستان، میانمار، سودان‌جنوبی و یمن انکارناپذیر است، گفت: «قاطعانه می‌گویم زنان در سراسر دنیا نقش کلیدی را در ایجاد صلح و امنیت بازی می‌کنند.»

زنان، سفیران صلح جهانی

زمانی که در اوگاندا بودم این حقیقت را به چشم خود دیدم. زنان عادی، زنان فعال بخش خدمات اجتماعی، زنان سیاستمدار و حتی زنانی که عضو پیشین مجلس اوگاندا بودند؛ همه و همه برای برقراری آرامش و صلح تلاش می‌کردند. اگرچه تنها حدود ٣٤‌درصد از کرسی‌های مجلس اوگاندا در اختیار زنان این سرزمین است، اما ورود جدی آنان به عرصه سیاسی اوگاندا به طرز چشمگیری موجب شده تا آهنگ تخاصمات و نزاع‌های قومی و قبیله‌ای در این کشور کندتر شود!»

به نظر می‌رسد یکی از عمده‌ترین دلایل تلاش جامعه جهانی برای کمک و حمایت از زنان به دستیابی فرصت‌های برابر به‌ویژه در عرصه‌های سیاسی، ریشه در این باور دارد که آنها نسبت به مردان از پتانسیل‌های بیشتری برای برقراری صلح و آرامش در دنیا برخوردارند. بایانیما معتقد است درک و پذیرفتن این حقیقت که زنان به شکل رسمی و غیررسمی می‌توانند آثار مخرب جنگ، تخاصم و آزار را در سراسر جهان کاهش دهند، برای پیشبرد مذاکرات صلح و برقراری آرامش آن هم در ابعاد جهانی بسیار مهم و اثرگذار است. با این وجود، متاسفانه در کشورهایی چون روآندا، اوگاندا یا افغانستان چنین نقش تأثیرگذاری نادیده گرفته می‌شود.

آمارها نشان می‌دهد از ‌سال ١٩٩٢ تا ٢٠١١ میلادی کمتر از ٤درصد امضاکنندگان توافق‌نامه‌های صلح زنان بوده‌اند، همچنین کمتر از ٤‌درصد شرکت‌کنندگان مذاکرات صلح را زنان تشکیل داده‌اند و کمتر از ١٠‌درصد مذاکره‌کنندگان صلح، زنان بوده‌اند. در ماموریت‌های صلح‌بانی و سرویس‌های امنیتی داخلی مناطق دارای درگیری و نزاع در سراسر دنیا نیز به زنان فرصت مشارکت کمتری داده شده ‌است، درحالی‌که براساس چشم‌اندازهای قطعنامه ١٣٢٥ شورای امنیت سازمان ملل مبنی بر «زنان، صلح و امنیت» (٢٠٠٠) صلح پایدار بدون مشارکت زنان و دختران و گنجاندن چشم‌اندازهای جنسیتی در فرآیندهای رسمی و غیررسمی صلح، به‌هیچ‌وجه محقق نخواهد شد.

نگاه زنانه

خصوصیات زنانه همچون تمایل برای برخورداری از امکان رهبری جمعی، داشتن ديدگاه‌های کلان‌ نسبت به موضوعات مرتبط با اطفال، زنان و جامعه، سلسله مراتبي عمل نکردن برای ريشه‌يابي منازعات، داشتن نگرانی‌های عمیق نسبت به امنيت غذايي، آب و آوارگان در کنار ارایه راهبردهايی که معمولا مسائل زيستي، مراقبت‌هاي بهداشتي، آموزشي، عدالت و امنيت انسان را موردتوجه قرار مي‌دهند از مواردی به شمار می‌آیند که تقویت حضور زنان را در مذاکرات صلح ضروری می‌کند. دستاوردهای عمليات‌هاي صلح سازمان ملل به‌ویژه در مورد بوسني و هرزگوین، کامبوج، السالوادور، ناميبيا و آفريقاي‌جنوبي گویای این واقعیت است که روحيه‌ تعاون، مشورت و رابطه‌ متقابل زنان ازجمله عوامل موفقيت آنان برای ايجاد صلح پایدار است.

قدرت برابر؛ صلح پایدار

تشکیلات «کمک زنان به زنان» سوئد پس از انجام بازدیدهای مکرر از منطقه قره‌باغ، لیبریا، کنگو، عراق و بوسنی در گزارشی به نام «قدرت برابر؛ صلح پایدار» تاکید کرد که برخلاف انتظار، زنانی که در سطح محلی تلاش‌های چشمگیری برای برقراری صلح می‌کنند به دلیل وجود قوانین دست‌وپاگیر و سنت‌های حاکم بر فرهنگ عامه اجازه ندارند در مذاکرات صلح شرکت کنند. اما از همه اینها بدتر استفاده از شایعه برای جلوگیری از مشارکت تأثیرگذار زنان در فعالیت‌های منجر به صلح است. در بسیاری از این مناطق گروه‌هایی وجود دارند که با اعمال خشونت جنسی و پخش شایعات و اتهامات نادرستی همچون خودفروشی یا داشتن رابطه نامشروع وجهه اجتماعی زنان را تخریب کرده و مانع از حضور فعال آنها در مذاکرات صلح می‌شوند.

لیبریا، الگوی مشارکت جدی

«الن جانسون سیرلیاف٣» -نخستین زن رئیس‌جمهوری تاریخ سیاسی آفریقا- و «لیما گبووی» دو زن برنده جایزه صلح نوبل (٢٠١١) به‌عنوان نماد مبارزه و تلاش برای ورود زنان لیبریا به مذاکرات صلح و روند سیاسی پس از آن نقش مهم و تاریخی بازی کرده‌اند.

لیبریا از ‌سال ١٩٨٩ با چالش کنترل و درگیری‌های نژادی، قومی و مذهبی شدید دست‌وپنجه نرم می‌کرد. در جریان این درگیری‌ها بیشترین آسیب‌ها جامعه زنان را هدف گرفته بود. تعداد بی‌شماری از زنان و دختران از سوی جنگجویان مسلح ربوده ‌شده، وادار به کار اجباری و ازدواج با آنها ‌شدند یا مورد آزار جنسی و تجاوز قرار گرفتند. همین مسائل سبب شد تا گروهی از زنان لیبریایی در ‌سال ٢٠٠٣ دست به مبارزه بدون خشونت برای دستیابی به صلح پایدار به رهبری لیما گبووی بزنند. گبووی و دوستانش زنان مسلمان و مسیحی بومی و نخبه را از سراسر لیبریا با هم متحد کردند و کنش توده‌ای «زنان لیبریا برای صلح» را به وجود آوردند. با این وجود، تهدید‌های بی‌شمار، قیدوبندهای شدید سیاسی و فرهنگی اجازه حضور فعال آنها را برای پایان دادن به درگیری‌ها نمی‌داد، ولی زنان کنش توده‌ای دست از تلاش برای برقراری صلح برنداشتند و راه‌هایی را برای ادامه اعتراضات مسالمت‌آمیز خود پیدا کردند. آنها مدام خود را خواهر، مادر و همسر جنگجویان می‌نامیدند و با تاکید بر این نقش‌های کلیشه‌ای مسالمت‌آمیز و غیرتهدیدآمیز موفق شدند تا حدودی، به جنگجویان و مقامات دولتی دسترسی پیدا کنند و سرانجام پس از راهی طولانی و پرفرازونشیب به درگیری‌های این کشور پایان دهند.

دستاورد زنان لیبریایی الگوی اثرگذاری برای سایر کشورهای آفریقایی شد، به‌طوری که زنان در سیرالئون، ساحل‌عاج و… شیوه مبارزه بدون خشونت را فراگرفتند و دست به اعتراضات مسالمت‌آمیز زدند تا به بن‌بست سیاسی و وضع بد امنیتی در کشورشان پایان داده و سبب برقراری صلح و مخالفت با خشونت‌های جنسی و جنسیتی شوند.

گبووی، در سخنرانی مراسم اهدای جایزه نوبل گفت: «ما زمانی توانستیم موفق شویم که کسی فکرش را نمی‌کرد. ما وجدان کسانی بودیم که وجدان‌های خود را در مسابقه برای قدرت و مناصب سیاسی باخته بودند. همزمان که دستاوردهای خود را جشن می‌گیریم، بگذارید به خودمان یادآوری کنیم که هنوز با پیروزی فاصله داریم. تا دنیای‌مان سالم و متوازن نشده، نباید از پای بنشینیم، دنیایی که در آن، مردان و زنان برابر و آزاد فرض شوند.»

از شرق تا غرب

تاریخ درگیری‌ها و جریان‌های سیاسی مبین این حقیقت است که زنان نقش موثری را در ایجاد گفت‌وگو و تعامل بین گروه‌های درگیر جنگ بازی کرده‌‌اند.

حزب صلح زنان، انجمن مادران مفقود‌الاثر گواتمالا، ائتلاف مادران شوروی، گروه مادران سریلانکا، زنان جنبش هيندوتا، گروه خواهران مسلمان مصر، جنبش توربان ترکیه، گروه زنان صلح‌جوی افغانی، نپالی، فيليپيني، ايرلندشمالي و آفريقايي به‌ویژه در روآندا و مذاکرات صلح کلمبیا نمونه‌هایی از تلاش‌های اثرگذار زنان برای مبارزه با اعمال خشونت و جنگ و برقراری صلح پایدار است.

کاره آس (Kåre Aas)، سفیر نروژ در آمریکا‌ سال گذشته در سخنرانی‌ای که در روز جهانی زن (٨ مارس) در موسسه مطالعاتی جان‌‌هاپکینز داشت، با تاکید بر این مطلب که اغلب تحقیقات و بررسی‌ها تایید می‌کنند زنان نقش تأثیرگذار و غیرقابل انکاری در پیشرفت مذاکرات و روند صلح دارند، گفت: «نروژ در مذاکرات صلح بیش از ٢٠ کشور جهان ازجمله فیلیپین، نپال، افغانستان و سریلانکا حضور جدی داشته است و در تمام این موارد دولتمردان بر لزوم حضور و شنیدن دیدگاه‌های زنان برای پایان دادن به درگیری‌ها و اختلافات تاکید داشتند. این اتفاق نشان‌دهنده ارتقای سطح آگاهی در مورد دیدگاه‌های جنسیتی و نقش کلیدی و حقانیت زنان برای پایان دادن به درگیری‌هاست.»
نقش زنان در پایان ٥٠‌سال درگیری و امضای معاهده صلح دولت کلمبیا و شورشیان فارک را هیچ‌گاه نباید از یاد برد. زنان کلمبیایی زیادی برای رسیدن به این صلح مشارکت داشتند و حضورشان گفت‌وگوهای دولت و شورشیان را تحت‌تأثیر قرار داده است.

پایان یک دهه درگیری بین دولت و جبهه آزادی اسلامی مورو در فیلیپین نیز مدیون گفت‌وگوهای صلحی است که بیش از یک‌سوم مذاکره‌کنندگانش را زنان تشکیل می‌دادند. عددی که به‌مراتب بالاتر از عرف مذاکرات رسمی صلح است!

در بروندی هم وقتی تنش‌ها صلح شکننده را تهدید می‌کرد، زنان با تشکیل شبکه زنان میانجی برای سرکوب یا کاهش مناقشات محلی بی‌شمار در سراسر کشور، مانع از فروپاشی امنیت نسبی و بروز جنگ شدند. آنان در ١٢٩ شهرداری در سراسر کشور علاوه‌بر میانجیگری خواستار استفاده از اطلاعات قابل بازبینی به‌منظور پیشگیری از گسترش وحشت فراگیر بین نیروهای امنیتی و معترضان شدند، پیشنهاد آزادی تظاهرات‌کنندگان و زندانیان سیاسی را مطرح کردند، گفت‌وگوهای صلح‌آمیز مبتنی‌بر عدم‌خشونت را بین جوامع تقسیم‌شده ترویج دادند، با شایعه و ترس‌های اغراق‌آمیز مقابله کردند و به این ترتیب به حدود ٣‌هزار درگیری در سطح محلی رسیدگی کردند.

مطالعه جامع پانزدهمین سالگرد قطعنامه ١٣٢٥ شورای امنیت که نقش برابری جنسیتی و رهبری زنان در صلح و امنیت جهانی را به رسمیت شناخت، نشان می‌‌دهد برابری جنسیتی سبب بهبود کمک‌های بشردوستانه می‌شود، تلاش‌های محافظتی حافظان ‌صلح را تقویت می‌کند، نقش موثری در نتیجه‌گیری گفت‌وگوهای صلح و پایداری موافقت‌نامه‌های صلح دارد و بهبود شرایط اقتصادی پس از درگیری‌ها را سرعت می‌بخشد. این تحقیق نشان می‌دهد گفت‌وگوهای صلح متأثر از حضور زنان، بیشتر به توافق منتهی می‌شود و ماندگارتر است، به‌طوری که شانس ماندگاری توافق‌نامه‌ها از ١٥ سال، ٣٥‌درصد افزایش یافته است.

این نتایج نشان می‌دهد دولتمردان علاوه‌بر تحقق اهداف جامعه مدنی باید به زنان فرصت دهند تا بیشتر از قبل پای میز گفت‌وگوها به‌ویژه مذاکرات صلح بیایند، به‌ویژه آن‌که زمانی که نمایندگان جامعه مدنی در توافق‌نامه‌های صلح مشارکت دارند، شانس موفقیت و پایداری بیشتر تا ٦٤‌درصد افزایش می‌یابد.


یک قدم تا شکستن رکورد جهانی پرکاری


روزنامه هفت صبح – علی هادی زاده: به تازگی آماری در مورد سختکوش ترین کشورها منتشر شده است که طبق آن مردم ترکیه توانسته اند رتبه اول را به دست آورند. طبق این آمار حدود ۲۳ درصد مردم ترکیه بیش از ۶۰ ساعت در هفته کار می کنند و با توجه به قانون کار این کشور که میزان ۴۴ ساعت در هفته را مشخص کرده است، بیشتر از معمول مایه می گذارند.

یک قدم تا شکستن رکورد جهانی پرکاری

برای این که ببینیم ایران در چه جایگاهی قرار می گیرد به سراغ آمارهای داخلی آمدیم. در ایران آماری برای بیش از ۶۰ ساعت کار کردن نداریم ولی طبق آمار می توانیم ببینیم اهالی کدام استان بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند.

با نگاهی به لیست استان ها متوجه شدیم که برخلاف تصورهای معمول تهرانی ها فعال ترین مردم ایران نبوده و اهالی استان فارس نیز تنبل ترین نیستند. در این میان نقش زنان در فعالیت های اقتصادی را هم بررسی کردیم و استانی که انتظار نداشتیم توانست بیشترین میزان زنان فعال را مال خود کند.

آذربایجان شرقی

در آذربایجان شرقی حدود ۴۶ درصد بیشتر از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند. این آمار برای مردان به ۵۲ و برای زنان به حدود ۱۸ درصد می رسد. البته در آذربایجان شرقی روستایی ها بیشتر از شهرنشین ها کار کرده و با ۴۸ درصد، فعالیت بیشتری دارند.

آذربایجان غربی

با این که دوستان آذربایجان غربی و شرقی در کنار یکدیگر هستند و فرهنگ مشابه ای دارند ولی آذری های غرب نشین کمتر از شرقی ها فعالیت کرده و حدود ۳۸ درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند. این اختلاف در نسبت مردان دو استان نیز دیده می شود ولی نکته جالب، بخش زنان است. تعداد زنان آذربایجان غربی که بیشتر از ۴۹ ساعت کار می کنند حدود نصف آذربایجان شرقی است.

اردبیل

در بین سه استان آذری شمال کشور، اهالی اردبیل بیشتر از همه دل به کار داده اند و با ۵۲ درصد سختکوش تر از بقیه نقاط محسوب می شوند. این سختکوشی بیشتر روی دوش مردان بوده و حدود ۶۲ درصد آنها بیشتر از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند.

یک قدم تا شکستن رکورد جهانی پرکاری

اصفهان

اهالی اصفهان در جدول رده بندی از استان هایی با کمترین ساعت کاری محسوب می شوند. تنها ۲۷ درصد مردمان این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند. به خصوص زنان اصفهانی با ۶٫۳ درصد از کسانی هستند که اصلا نمی خواهند اضافه کاری کرده و به همان ساعت کاری معمول راضی هستند.

البرز

اهالی استان البرز از کسانی هستند که بسیار سختکوش تر از دیگر استان ها ظاهر شده و و ۵۳ درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند. مردان این استان سهمی ۵۳ درصدی داشته و زنان فعال استان هم بسیار فعال و سختکوش ظاهر شده و سهمی ۲۱ درصدی به خود اختصاص داده اند.

ایلام

ایلامی ها هم مانند اصفهانی ها کمتر به کار بیشتر از ساعت معمول اعتقاد داشته و فقط ۲۸ درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند. سهم زنان و مردان این استان مانند استان اصفهان است و زنان با شش درصد مشارکت زیادی در زیاد کردن این میزان ندارند.

بوشهر

استان بوشهر وضعیتی شبیه استان های شمال غربی کشور دارد و ۴۳ درصد مردمش بیشتر از ۴۹ ساعت وقت برای کار می گذارند. نرخ مشارکت زنان هم خوب بوده و با ۱۸ درصد کمک زیادی به تامین معاش خانواده ها می کنند.

تهران

هر چند ۵۱ درصد تهرانی ها بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند ولی به نسبت اهالی استان البرز با ۵۲ درصد هنوز فاصله زیادی با سختکوشی واقعی دارند. البته زنان تهرانی فعالیتی بیشتر نسبت به زنان استان البرز داشته و با یک درصد اختلاف زحمت بیشتری برای کار خود می کشند.

چهارمحال و بختیاری

اهالی چهارمحال و بختیاری در اواسط جدول قرار گرفته اند و حدود ۳۷ درصد آنها وقت بیشتری برای کار می گذارند. بیشتر این بار روی دوش مردان این استان بوده و زنان با ۱۱ درصد کمتر برای کار خود، بیشتر از معمول مایه می گذارند.

خراسان جنوبی

خراسانی ها به خصوص اهالی خراسان جنوبی از استان هایی محسوب می شوند که ساعت کاری زیادی ندارند. تنها ۲۳ درصد اهالی خراسان جنوبی بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند. نکته جالب اینجاست که زنان این استان بیشتر از زنان استان اصفهان و با ایلام فعالیت داشته و حدود هشت درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت مشغول فعالیت هستند.

یک قدم تا شکستن رکورد جهانی پرکاری

خراسان رضوی

مشهدی ها با این که نرخ بیکاری نسبتا خوبی داشته و در میانه جدول هستند ولی خیلی برای کار زحمت بیش از حد نمی کشند و حدود ۲۶ درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت مشغول هستند. نرخ مشارکت زنان این استان نیز خوب است ولی خب به چشمگیری نرخ مشارکت مردان نیست.

خراسان شمالی

خراسان شمالی وضعیتی مشابه با ایلام دارد و حدود ۲۷ درصد مردم این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند. البته سهم زنان این استان مثل سهم زنان استان خراسان رضوی است. امری که با توجه به نرخ بیکاری و مشارکت اقتصادی نشان می دهد زنان دو استان خراسان جنوبی و شمالی بسیار بیشتر از زنان خراسان رضوی فعالیت می کنند.

خوزستان

خوزستان در لبه مرز استان های با فعالیت کاری کم قرار گرفته است و ۳۲ درصد مردم این استان وقت بیشتری برای کار می گذارند. البته اگر نگاهی به میزان ساعت کاری جمعیت روستایی این استان بیندازید متوجه می شوید که مردم شهری کم کاری کرده و مردم روستایی به اندازه کافی مشغول اضافه کاری هستند.

زنجان

زنان با ۴۶ درصد از رتبه خوبی برخوردار هستند و مردم بیش از متوسط ایران برای کار خود وقت می گذارند. البته مردان این استان جنم زیادی از خود نشان داده و حدود ۶۵ درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت مشغول کار هستند. عددی که نشان می دهد مردهای این استان یکی از سختکوش ترین مردمان ایران هستند.

سمنان

سمنان نیز مانند خوزستان در لبه مرز استان هایی با فعالیت کاری قرار گرفته است و فقط ۳۲ درصد مردمش بیشتر از ۴۹ ساعت برای کار خود وقت می گذارند. روستایی های این استان نیز مانند شهری ها ساعت کاری چشمگیری نداشته و پایین تر از حد عادی فعالیت دارند.

سیستان و بلوچستان

استان سیستان و بلوچستان از استان هایی است که مشکل بیکاری جدی دارد. این مسئله را در میزان فعالیت اقتصادی کم آنها می توان دید. مشابه استان اصفهان، مردم این استان نیز ساعت زیادی کار نمی کنند و فقط ۲۷ درصد مردم این استان بیش از ۴۹ ساعت از وقت خود را به کار اختصاص می دهند.

فارس

اهالی استان فارس شاید به شوخی از تنبل های ایران محسوب می شوند ولی در فعالیت کار خوب ظاهر شده و حدود ۳۷ درصد جمعیت این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند. میزان تناسب مشارکت زنان و مردمان این استان نیز مطابق میانگین کشوری است و وضعیت خوبی دارد.

یک قدم تا شکستن رکورد جهانی پرکاری

قزوین

هر چند حدود ۳۷ درصد قزوینی ها بیش از ساعت کاری معمول کار می کنند و میانگین کشوری را رعایت کرده اند ولی در بخش زنان شاهد یک اتفاق جالب هستیم. حدود ۱۷ درصد زنان این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند. یعنی با اختلاف کمی در پشت سر زنان تهرانی و فعال کشور حرکت می کنند.

قم

برعکس قزوین، قمی ها هر چند با ۴۰ درصد رتبه بالاتری در مجموع دارند ولی تنها ۱۲ درصد زنان این استان بیشتر از معمول کار کرده و کم فعالیت تر از میانگین کشوری ظاهر شده اند. البته مردان قمی جور زنان را کشیده و میزان ساعت کاری زیادی به خود اختصاص داده اند.

کردستان

کردستانی ها از قدیم از سختکوش ترین اهالی ایران بوده اند و اکنون نیز در آمار این مسئله مشاهده می شود. هر چند میزان بیکاری در این استان چندان وضعیت خوبی ندارد ولی ۴۷ درصد مردم مردم این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند و جایگاهی در بالای جدول فعال ترین مردم ایران به خود اختصاص داده اند.

کرمان

کرمانی ها رتبه اول کم فعالیت ترین استان را به خود اختصاص داده اند. تنها ۱۷ درصد مردم این استان بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند. البته در این میان باید تقصیر اصلی را گردن مردهای این استان انداخت چرا که زنان درصد معقولی داشته، در حالی که تنها ۱۹ درصد مردان این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند.

کرمانشاه

کرمانشاه با ۱۸ درصد بیکاری یکی از بدترین استان ها برای کاریابی است ولی مردم آن جای آن را با ساعت کاری اضافه پر کرده و حدود ۳۶ درصدش آنها بیش از معمول کار می کنند. زنان این استان نیز با ۱۷ درصد واقعا خوب ظاهر شده و بسیار فعال هستند.

کهگیلویه و بویراحمد

در آمار اهالی استان کهگیلویه و بویراحمد به یک مورد عجیب برخورد کردیم. حدود ۲۸ درصد زنان این استان بیش از ۴۹ ساعت کار می کنند و توانسته اند رتبه اول فعال ترین زنان را به این استان هدیه بدهند.

گلستان

حدود ۴۰ درصد اهالی گلستان بیش از ۴۹ ساعت مشغول فعالیت هستند که آمار بسیار خوبی محسوب می شود ولی چیزی که جای خوشحالی بیشتری دارد زنان فعال این استان است که به اندازه تهرانی ها فعال هستند.

گیلان

حدود ۴۹ درصد گیلانی ها بیش از معمول فعالیت می کنند ولی زنان این استان توانسته اند با ۲۷ درصد رتبه دوم فعال ترین زنان را به خود اختصاص دهند.

یک قدم تا شکستن رکورد جهانی پرکاری

لرستان

لرستانی ها هم جزو استان های کم فعالیت ایران محسوب می شوند و تنها ۲۶ درصد آنها اضافه کاری می کنند. البته زنان این استان فعالیتی نزدیک به میانگین کشوری دارند.

مازندران

زنان مازندرانی نیز مانند زنان دیگر استان های شمالی بسیار فعال بوده و با حدود ۲۲ درصد آنها بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار می کنند. یعنی بالاتر از تهرانی ها و کمی کمتر از البرزی ها.

مرکزی

استان مرکزی از نظر کاریابی از بهترین استان ها محسوب می شود و نرخ بیکاری آن حدود ۸٫۳ درصد است. میزان فعالیت مردمان این استان نیز زیاد بوده و ۴۷ درصد آنها اضافه کاری می کنند.

هرمزگان

اهالی هرمزگان کمتر از بوشهری ها فعال بوده و حدود ۳۵ درصد آنها اضافه کاری می کنند. البته ممکن است این مسئله مربوط به نرخ بیکاری بیشتر این استان نسبت به استان بوشهر باشد.

همدان

همدان در میانه جدول با درصدهای قابل قبولی چه در بخش زنان و چه در بخش مردان قرار دارد. حدود ۴۳ درصد مردم این شهر فعالیت بیشتری برای کار خود می کنند.

یزد

زنان یزدی خیلی اهل اضافه کاری نبوده و به نوعی کم فعالیت ترین زنان ایرانی محسوب می شوند. البته به صورت کلی نیز حدود ۲۸ درصدی اضافه کاری می کنند که درصد بالایی محسوب نمی شود.


اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود


مجله مهر: «منا هوبه فکر» عکاس جوانی است که قرارست سال آینده به عنوان اولین بانوی عکاس ایرانی به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه برود. با این عکاس جوان و فعال گفتگو کردیم.

خرداد در راه برخلاف خردادهای سال های قبل، ماهی ست که از اول بهار انتظارش را می کشیم و حتی برایش روزشماری می کنیم تا به بیست هفتمین روز آن یعنی شروع بازیهای جام جهانی فوتبال برسیم. جام جهانی که این بار بدون خون جگر خوردن راهی آن شدیم و با اقتدار به عنوان دومین تیم این دوره از مسابقات صعود کردیم. این جام جهانی هرچقدر برای فوتبال دوستان ایرانی که می توانند لحظات پر افت و اخیزی را همراه تیم ملی تجربه کنند؛ شیرین است برای «منا هوبه‌فکر» شیرینی مضاعفی خواهد داشت. بانوی عکاسی که قرار است از پشت خط سفید ورزشگاه ها شاهد و ناظر بازی باشد و قاب های خاطره انگیزی از آن ثبت کند. هوبه فکر عکاس خبرگزاری ایسنا است و سال‌هاست در حوزه عکاسی مستند، خبری و ورزشی فعالیت می کند. به بهانه حضور این عکاس جوان در جام جهانی روسیه با او گفتگو کردیم.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

عکاسی برای شما از چه زمانی شروع شد؟

جذب دوربین عکاسی و وسایل پدرم شدم. دوربین آنالوگ و حرفه‌ای بود و وقتی می‌دیدم پدرم یک کیف عکاسی دارد که همه لنزها داخلش است. آنجا بسیار جذب هنر شدم. در هنرستان گرافیک خواندم و در دانشگاه هم رشته عکاسی را انتخاب کردم. دانشجوی ترم اولی بودم که فراخوان خبرگزاری ایسنا را دیدم. هیچ نمونه کاری نداشتم. فقط یک روز رفتم بازار تهران و عکس گرفتم. با اینکه ایسنا اصلا عکاس نمی‌خواست و فقط برای پر کردن آرشیوش میخواست سفارش عکس بدهد. تازه گفته بود اگر عکاس هم بخواهد خانم نمی‌خواهد. اما من آنقدر ممارست کردم و جنگیدم تا اینکه من مشغول به کار شدم.

اگر بخواهید یکی از مجموعه عکس‌هایتان را به مخاطب معرفی کنید و بگویید که آنها را ببیند تا شما را بشناسد کدام را معرفی می‌کنید؟

خاصیتی که عکاسی مستند دارد این است که ماندگاری‌اش بیشتر است. در بخش مستند یکی از کارهایی که خودم فکر میکنم آن زمان خیلی جالب بود این است که بخش کوچکی از زندگی مریم طوسی دونده ایرانی را عکاسی کردم که به نظرم خیلی خاص بود. مجموعه عکسی هم از تیم فوتبال بانوان ملوان بندر انزلی به نام «دختران ملوان» دارم. بعد آرایش ایرانی ست دیگری هم مجموعه اخیری که در مورد بیماران نادر است.

برای جام جهانی روسیه شما به عنوان اولین زن عکاس ایرانی انتخاب شدید؟ این انتخاب به چه شکل انجام گرفت؟

کمیته‌ای از طرف انجمن ورزشی نویسان تشکیل شد و سهمیه‌ای برای خانم‌های خبرنگار تعیین کردند که یک عکاس و یک خبرنگار خانم راهی جام جهانی شوند. در یک جلسه رای‌گیری شد که من و یک خانم خبرنگار اعلام شد.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

به سه چهارماه آینده که فکر می‌کنید چه حالی پیدا می‌کنید؟ هیجان دارید؟ آیا به قاب و عکس خاصی از قبل فکر می‌کنید؟

در عکاسی که نمی‌توان چیزی را از پیش تعیین کرد و گفت که می‌توان چه کاری کرد. اما خب به لحاظ تجربه‌ای که در عکاسی مستند و خبری دارم. یک چیزهایی برایم قابل پیش بینی هست اما اکثرا قابل پیش بینی نیست. من خیلی خوشحالم نه فقط به خاطر رفتن خودم؛ بلکه به این خاطر که بابی باز شد تا عکاس‌های ورزشی خانم هم بتوانند در میادینی را تجربه کنند که در ایران نمی‌توانند آن‌ها را تجربه کنند. من در سال ۹۳ مسابقات آسیایی اینچئون را شرکت کردم و توانستم بسیاری از مسابقات در رشته‌های مختلف را عکاسی کنم. اما خب عکاسی برای خانم‌ها در ایران به این شکل نیست.البته عکاسی ورزشی محدود به فوتبال نیست. برای این خیلی امیدوارم که ان شالله ادامه پیدا کند تا خانم‌های عکاس هم بتوانند در این زمینه‌ها در داخل کشور عکاسی کنند.

شما قرار است کل بازی‌های جام جهانی را پوشش بدهید یا اینکه فقط بازی‌های تیم ملی ایران و مرحله گروهی رقابت‌ها، آیا ممکن است تا فینال در روسیه باشید؟

علاقه شخصی‌ام عکاسی از کل مسابقات است. وقتی با عکاسان ورزشی صحبت می‌کنم بیشتر برای عکاسان ایرانی بحث مالی ست. به خاطر اینکه بودجه‌ها محدود است و کسی نمی‌تواند حمایت کند. من در تلاش هستم که اسپانسر پیدا کنم یا حداقل کسی که بتواند حمایت کند که بتوانم تا پایان آنجا باشم و مجموعه‌ای که در ذهن دارم کامل شود. اگر هم نشد که تا آنجایی که می‌شود بمانم.

باتوجه به اینکه عکاس ورزشی هستید. علاقمند و طرفدار تیم‌های ورزشی هم هستید؟ تیمی که بخواهید از بازی‌هایش عکاسی کنید؟

من به عکاسی مستند خیلی علاقه مند هستم اگر کارهای مرا دیده باشید عکاسی مستند زیاد است. چون خودم بسیار دوست داشتم. برای یک عکاس خیلی مهم است که یک رویداد ورزشی و سیاسی را پوشش بدهد اما آنجایی مضاعف می‌شود که شما علاقه دارید. من علاقه داشتم و در بسیاری از رشته‌های ورزشی بانوان اعم از فوتبال و فوتسال و رشته‌های مختلف تا آن جا که اجازه داشته‌ام حتی خیلی فراتر از آن عکاسی کرده‌ام. حتی در رشته جدیدی مثل کشتی بانوان فعالیت کرده‌ام. قطعا علاقه دارم در جام جهانی از سایر تیم‌ها عکاسی کنم چون بازی تیم های معروف را همه دوست دارند بروند.

اما فاصله شهرها زیاد است و بازی‌های ایران دوتایش شب است. باید دید که کدام بازی‌ها با بازی ایران تداخل نداشته است. واقعا دوست دارم بازی تیم‌هایی مثل برزیل، آلمان، پرتغال، آرژانتین را عکاسی کنم. خودم برزیل و آلمان را خیلی دوست دارم. قطعا از ستاره‌های فوتبال عکاسی کردن را همه عکاس‌ها دوست دارند. امیدوارم ایران صعود کند تا بتوانم از تیم‌های بیشتری عکاسی کنم.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

از مجموعه «دختران ملوان» – عکس از مونا هوبه فکر

سطح عکاسی ما به خصوص سطح عکاسی ورزشی قابل رقابت با سایر آژانس‌های عکس در جهان است؟

من فکر می‌کنم هر عکاسی دید خودش را دارد. من ممکن است اینطور فکر کنم که بهترین عکاس کسی است که بتواند یک لحظه خاص را عکاسی کند و وقتی خودم چنین عکسی را می‌گیرم حس برد دارم. اما عده‌ای ممکن است طور دیگری فکر کنند که اگر بتوانند یک روایت کلی از یک بازی فوتبال داشته باشند بهتر است. رویکردها کاملا متفاوت است. اما خب در امکانات هم متفاوت هستیم و به هرحال یک فاصله‌هایی داریم. بالاخره در جام جهانی بزرگترین آژانس‌های خبری دنیا در بهترین نقطه زمین جای دارند و برایشان از قبل جا گرفته شده است. بعد تازه خبرگزاری‌ها و مجلات دیگر می آیند. اما به نظر من عکسی پر طرفدار می‌شود که کسی آن را نگرفته باشد. کسی که یک مقداری دیدش بازتر باشد و نوع دیگری عکاسی ورزشی را ببیند. البته به نظر من سطح عکاسی ما نسبت به سالهای قبل متفاوت شده‌است و در سالهای اخیر جایزه عکس بین المللی زیادی گرفته‌ایم.

کم و کسری در ابزارهای عکاسی شما وجود دارد؟

عادت ندارم از نداشته‌ها بگویم. همه این سال‌ها من از حاشیه دور بوده‌ام و فکر می‌کنم یکی از دلایلی که توانستم موفق داشته باشم این است که از حاشیه دور بودم. اما خب یکسری از امکانات را مسلما عکاس ایرانی ندارند. مسلما مثل یک عکاس بزرگ ورزشی یک آژانس خبری امکانات نداشته باشیم اما بازهم میگویم دید عکاسی مهم تر است. من در این سفر از کسی توقعی ندارم. اما کاش از حمایت کنند. من فکر می‌کنم این حمایت قطعا منجر به یک نتیجه خوب شود. اما من بیشتر امیدوارم طوری عمل کنیم که راه برای باقی عکاسان خانم چه در داخل و چه در خارج باز شود.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

در جام جهانی روسیه چیزی وجود دارد که حس کنید منتظر شماست. آدمی که بخواهید آنجا ببینید یا حس و حالی که به آن فکر کنید؟

برایتان اینطور بگویم که وقتی ناصر حجازی در سال ۹۰ فوت شد. من برای اولین بار وارد ورزشگاه آزادی شدم. آن جا بدون تماشاچی و بدون هیچ بازی فوتبالی برای منی که برای اولین بار می‌رفتم بزرگی و ابهت و هیجان خاصی داشت. بماند که فضای ناراحت کننده‌ای بود. اما آن هیجان برای من خیلی جالب و خواستنی بود. این هیجان در همه این سال‌ها که عکاس ورزشی بوده‌ام با من بوده‌است اما من با کسب تجربه یاد گرفته‌ام که این هیجان را کنترل کنم که مبادا به کارم لطمه بزند. دیده‌ام برخی عکاس‌ها گاهی آنقدر دچار هیجان می‌شوند که آن عکاسی که باید انجام بدهند را نمی‌توانند انجام بدهند. باید بگویم که خیلی هیجان زده هستم که قرار است در جایی مثل جام جهانی وارد شوم. اما فکر می‌کنم با تجربه‌ای که دارم می‌توانم این هیجان را با ذوقی که دارم کنترل کنم.

آرزو دارید وقتی از این سفر بر می‌گردید چه چیزهایی همراه خودتان آورده باشید؟

دوست دارم وقتی از سفر بر می‌گردم اول از همه از خودم و عکاسی و تجربه‌ای که داشتم راضی باشم. این سفر قطعا تجربه زیادی برای من دارد. برای همین دوست دارم از تک تک لحظه‌هایش استفاده کنم و بتوانم چیزهایی که در ذهنم هست را اجرایی کنم. تنها چیزی که می‌خواهم بگویم کوله‌ام پر از تجربه باشد. مثل تجربه‌ای که از حضور در مذاکرات ژنو داشتم که واقعا بی نظیر بود. هر روزش چیز خاصی تجربه می‌کردم که قبل از آن نداشتم.


۲۱ فوریه، روز جهانی زبان مادری


روزنامه همدلی – مسعد سلیتی: در یکی از روزهای سرد زمستان سال۲۰۰۸ «ماری اسمیت جونز» آخرین بازمانده که می‌توانست به زبان «ایاک» سخن بگوید. او ساکن جنوب آلاسکا آمریکا بود و در سن ۹۰سالگی درگذشت. با مرگ او یک زبان دیگر هم در دنیا از بین رفت علی‌رغم اینکه او دارای هفت فرزند بود اما آنها قادر به سخن گفتن به زبان مادری خود نبودند زیرا که در آلاسکا زبان آنها ممنوع بوده و مردم بومی مجبور بوده‌اند فقط به انگلیسی صبحت کنند، سازمان ملل متحد پیش‌بینی می‌کند که زبان‌های زیادی در دنیا سرنوشت مشابهی همچون سرنوشت زبان بومیان ایاک خواهند داشت سازمان ملل و یونسکو هر ساله برنامه‌های متعددی را برای نجات و حفظ این زبان‌ها برگزار می‌کنند

و دولت‌ها را برای حفظ تنوع زبانی و ترویج چند زبانی تشویق می‌کنند امسال سازمان یونسکو سازماندهی جشن روز جهانی زبان مادری را تحت عنوان«حفظ تنوع زبانی و ترویج چند زبانی برای حمایت از اهداف توسعه پایدار» در روز چهارشنبه ۲۱فوریه سال ۲۰۱۸مصادف با ۲اسفندماه ۱۳۹۶ در دفتر مرکزی یونسکو با فعالیت‌های مختلفی جهت ارتقای آموزش زبان مادری و آموزش چند زبانه برگزار می‌کند. حقوق زبانی جزئی از حقوق فرهنگی است که خود بخشی از حقوق شهروندی، شهروندان ایرانی است. به موجب اصل نوزدهم قانون اساسی، نظام جمهوری اسلامی تنوع قومی و مذهبی را مورد پذیرش قرار داده است و دراصل پانزدهم این قانون عالی حقوق زبانی را با این صراحت که استفاده ‏از زبان‌های‏ محلی‏ و قومی‏ در مطبوعات‏ و رسانه‏‌های‏ گروهی‏ و تدریس‏ ادبیات‏ آنها در مدارس‏، در کنار زبان‏ فارسی‏ آزاد است‏ را مورد پذیرش قرار داده است.

21 فوریه، روز جهانی زبان مادری؛ گزارشی از حقوق زبانی قومیت‌ها

همچنین قانونگذار با آگاهی از اهمیت حقوق زبانی به موجب بند هفتم ماده۱۰ قانون تعیین اهداف و وظایف وزارت آموزش و پرورش در بیان وظایف این وزارت تالیف، طبع و توزیع کتب درسی و نشریات کمک آموزشی بر اساس برنامه‌ریزی‌های زمان‌بندی شده در چهارچوب نظام آموزشی با رعایت‌اصل۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت بافت متناسب زندگی روستایی، عشایری و‌شهری را مقرر کرد.

آموزش زبان مادری؛ حقوق اولیه انسان

در این میان جامعه بین‌المللی نیز با درک اهمیت و ضرورت آموزش زبان مادری آن را به عنوان یکی از حقوق اولیه انسان به رسمیت شناخته و با تصویب معاهده‌ها و اعلامیه‌ها حقوق زبانی اشخاص درزمینه آموزش زبان مادری با تعهدات مثبت و منفی دولت‌ها شناسایی و مورد تاکید قرار داده است. کنوانسیون حقوق کودک مصوب۱۹۸۹ مجمع عمومی سازمان ملل مواد مختلف از جمله ماده ۳۰ این کنوانسیون بیان می‌کند: «کشورهایی که پیروان بومی، مذهبی یا زبانی یا افرادی با منشا بومی وجود دارند کودک متعلق به اینگونه پیروان یا کودکی که بومی است، نباید از حق برخورداری از فرهنگ خود، برخورداری از مذهب خود و اعمال آن یا استفاده از زبان خود به همراه سایر اعضای گروهش محروم شود.»

همچنین دراعلامیه حقوق افراد متعلق به پیروان قومی، ملی، مذهبی و زبانی مصوب۱۹۹۲ مواد مختلف از جمله بندهای۲ و۳ و ۴ ماده ۴ این اعلامیه مقرر می‌کند دولت‌ها باید راهکارهایی را اتخاذ کنند که شرایط مطلوب جهت امکان و توانایی افراد متعلق به اقلیت‌ها برای نشان دادن ویژگی‌های فرهنگی، زبانی، سنت‌ها و نیز آداب و رسوم‌شان را فراهم آورد، جز در مواردی که اعمال خاص آنان ناقض قوانین ملی و در تضاد با هنجارهای جهانی باشد، در بند ۳ دولت‌ها باید در حد امکانات‌شان، تدابیری را اتخاذ کنند تا افراد متعلق به اقلیت‌ها امکان فراگیری یا آموزش به زبان مادری خود را داشته باشند و بند۴ این ماده دولت‌ها در صورت مقتضی باید تدابیری در عرصه آموزشی اتخاذ نمایند تا آگاهی از تاریخ، سنت‌ها، زبان و فرهنگ اقلیت‌هایی که در قلمرو سرزمینی آنها به سر می‌برند را ترویج کنند. افراد متعلق به اقلیت‌ها نیز باید امکان یادگیری و شناخت جامعه در تمامیت آن را داشته باشند.

21 فوریه، روز جهانی زبان مادری؛ گزارشی از حقوق زبانی قومیت‌ها

میثاق بین‌المللی حقوق مدنی‌وسیاسی چه می‌گوید؟

از سوی دیگر در میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب۱۹۹۶ مجمع عمومی سازمان ملل درماده۲۷ چنین مقرر کرده که در کشورهایی که پیروان نژادی، مذهبی و یا زبانی وجود دارد، افرادی که متعلق به این پیروان هستند را نباید از حق تشکیل اجتماعات با اعضای گروه خود و نیز بهره‌مندی از فرهنگ و اظهار و انجام فرایض مذهبی و یا کاربرد زبان خودشان محروم کرد. با در نظر گرفتن این نکته که به منظور تامین کردن همزیستی صلح‌آمیز بین جمعیت‌های زبانی، می‌بایست اصول عمومی یافت شوند که تشویق و ارتقای موقعیت و احترام به همه زبان‌ها و کاربرد اجتماعی آنها در محیط‌های عمومی و خصوصی را تضمین کنند.

اعلامیه جهانی حقوق زبانی در سال۱۹۹۶مصوب شد در ماده۳ این اعلامیه حقوق زیر را به عنوان حقوق شخصی غیرقابل سلبی که در هر گونه شرایط، امکان برخورداری از آنها وجود دارد، قبول می‌کنند. حق به رسمیت شناخته شدن شخص به عنوان عضوی از یک جمعیت زبانی، حق شخص برای استفاده از زبان خود در مکان‌های خصوصی و عمومی، حق شخص برای استفاده از نام خود، حق شخص برای ایجاد مناسبات و پیوند با دیگر اعضای جمعیت زبانی مبداء خود، حق شخص برای حفظ و گسترش فرهنگ خود و همه حقوق دیگر مربوط به زبان که در «عهدنامه بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی١۶ دسامبر ١٩۶۶» و «عهدنامه بین‌المللی درباره حقوق اقتصادی٬ اجتماعی و فرهنگی» به همان تاریخ به رسمیت شناخته شده‌اندּ.

از سوی دیگر بند۲ماده۳ این اعلامیه جهانی حقوق زبانی اعلام می‌کند که حقوق جمعی گروه‌های زبانی، علاوه بر حقوق فوق الذکر که تک تک افراد عضو گروه‌های زبانی از آنها برخوردار هستند در تطابق با شرایط تشریح شده در بند٢ּ٢ شامل موارد زیر است: حق گروه‌های زبانی برای آموخته شدن زبان و فرهنگ‌شان، حق گروه‌های زبانی برای دستیابی به خدمات فرهنگی، حق گروه‌های زبانی برای حضور برابر زبان و فرهنگ‌هایشان در رسانه‌های ارتباطی، حق گروه‌های زبانی در دریافت توجه و اعتنای نهادهای حکومتی و در روابط اجتماعی-اقتصادی تهیه شده به زبان خود ּدربند٣، حقوق فوق الذکر اشخاص و گروه‌های زبانی به هیچ طریقی نمی‌بایست مانع برقراری مناسبات متقابل بین اینگونه اشخاص وگروه‌های زبانی، با جمعیت زبانی مهمان‌پذیر، یا ادغام‌شان در آن جمعیت گردد.ּ همچنین این حقوق نباید به محدود کردن حقوق جمعیت مهمان‌پذیر و یا اعضای آن در کاربرد زبان خود جمعیت در سراسر فضای سرزمینی آن زبان منجر شودּ.

21 فوریه، روز جهانی زبان مادری؛ گزارشی از حقوق زبانی قومیت‌ها

آموزش‌ و پرورش‌ مکلف به ‌آموزش به زبان مادری

در این میان، منشور زبان مادری دربندهای سه گانه مصوب سال۱۹۹۶ یونسکو نیز با صراحت بیشتر حقوق زبانی را به این صورت بیان کرده است: همه شاگردان مدارس باید تحصیلات رسمی خود را به زبان مادری آغاز کنند، همه دولت‌ها موظف هستند که برای تولید و آموزش زبان مادری کلیه منابع موارد وسایل لازم را تولید و توزیع کنند، برای تدریس زبان مادری باید معلم به اندازه کافی تربیت و آماده شود زیرا، تدریس به زبان مادری وسیله‌ای برای برابری اجتماعی است.

حالا با توجه به اصول۱۵و ۱۹قانون اساسی و بند هفتم ماده دهم قانون تعیین اهداف و وظایف وزارت آموزش و پرورش و الحاق ایران به چندین معاهده بین‌المللی از جمله قانون اجازه الحاق دولت ایران به میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، قانون اجازه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک که طبق ماده ۹ قانون مدنی در حکم قانون و قابل استناد است، حقوق زبانی به رسمیت شناخته است. بنابراین حق آموزش زبان مادری در حقوق ایران بدون هیچ شک و تردیدی مورد شناسایی قرار گرفته است که به استناد مقررات مذکور وزارت آموزش و پرورش مکلف به تالیف و طبع و توزیع کتب درسی زبان‌های‏ محلی‏ و قومی‏ و تدریس‏ ادبیات‏ آنها در مدارس‏، در کنار زبان‏ فارسی‏ براساس برنامه‌ریزی‌های زمان‌بندی شده در چهارچوب نظام آموزشی با رعایت‌اصل۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت بافت متناسب زندگی روستایی، عشایری و شهری است.


سفر به جام جهانی و آیفون ۱۰، جوایز روز فروشندگان دیجی‌کالا


دوشنبه ۱۶ بهمن‌ماه روز ویژه‌ی فروشندگان دیجی‌کالا است. در این روز یک جشنواره‌ی ۲۴ ساعته با تخفیف ویژه و جایزه‌های به‌یادماندنی برگزار می‌شود که هدف آن معرفی فروشندگان دیجی‌کالاست.

 

سفر به جام جهانی و آیفون ۱۰، جوایز روز فروشندگان دیجی‌کالا 

در «روز فروشندگان» دیجی‌کالا چه خبر است؟

روز ویژه‌ی فروشندگان دیجی‌کالا از ساعت ۱۲ شب یکشنبه (بامداد دوشنبه) آغاز می‌شود و تا ۱۲ شب دوشنبه ادامه خواهد داشت. معرفی فروشندگان برتر، فروش ویژه با تخفیف‌های فوق‌العاده و جایزه‌های به‌یادماندنی برنامه‌ی دیجی‌کالا برای این روز به‌خصوص است.

مرکز فروشندگان دیجی‌کالا فعالیت خود را از سال گذشته با هدف گسترش و توسعه کسب‌وکارش آغاز کرد و تاکنون حدود ۴۰۰۰ فروشنده نام خود را برای عرضه‌ی محصولاتشان در فروشگاه اینترنتی دیجی‌کالا به ثبت رسانده‌اند. باید یادآور شویم در حال حاضر بیش از ۵۰ درصد کالاهای این فروشگاه اینترنتی توسط فروشندگان عرضه می‌شود.

دیجی‌کالا برای معرفی این مرکز یک روز تمام ویترین خود را به کالاهای فروشندگان اختصاص می‌دهد.

 ۲۴ ساعت، ۲۴ فروشنده، ۲۴ جایزه هیجان‌انگیز

در روز فروشندگان دیجی‌کالا، محصولات ۲۴ فروشنده از فروشندگان برتر دیجی‌کالا معرفی می‌شود و به خریداران آن جوایز بی‌نظیری مثل سفر به جام جهانی روسیه، آیفون x، گلکسی S۸، دوربین کانن، سفر به مالزی و ترکیه، ایکس باکس وان، PS۴ و سکه تمام بهار آزادی تعلق می‌گیرد.

در صفحه ورود «۲۴ ساعت، ۲۴ فروشنده، ۲۴ جایزه» زیر نام هر فروشنده، می‌توانید لیست محصولات و نام جایزه‌ی ویژه‌ی فروشنده را ببینید. با هر خرید از هر فروشنده برای شرکت در قرعه‌کشی جایزه‌ی مربوط به همان فروشنده شرکت می‌کنید. قرعه‌کشی جشنواره روز فروشندگان دیجی‌کالا دو هفته بعد از جشنواره انجام می‌شود.

فروشنده‌های خوب، انتخاب‌های خوب‌تر

بهترین فروشندگان دیجی‌کالا کدامند؟ اگر تاکنون از فروشندگان دیجی‌کالا خرید کرده باشید احتمالا بعد از دریافت سفارشتان با این سوال که چقدر از خریدتان رضایت داشته‌اید مواجه شده‌اید. در وبسایت دیجی‌کالا با کلیک روی نام هر فروشنده می‌توانید امتیازی که مشتریان دیجی‌کالا در خرید محصولات هر فروشنده ثبت کرده‌اند را ببینید.

در این جشنواره، بهترین فروشندگان دیجی‌کالا در صفحه اول سایت معرفی می‌شوند. شما می‌توانید با محصولات آن‌ها آشنا شوید و مطمئن‌تر از همیشه خرید کنید. این فروشندگان از نظر رضایت مشتریان، ارسال به‌موقع کالاها، تنوع محصول و تخفیف‌ها بالاترین امتیاز را داشته‌اند.

 ۱۵۰ پیشنهاد شگفت‌انگیز در یک روز

در کمپین روز فروشندگان، پیشنهادهای شگفت‌انگیز دیجی‌کالا چندین برابر خواهد بود. از ساعت ۱۲ شب یکشنبه (بامداد دوشنبه) تا ۸ صبح ۳۰ کالا و از ۸ صبح تا ۱۲ شب هر ۴ ساعت ۳۰ کالا با تخفیف‌های استثنایی در قسمت پیشنهادهای شگفت‌انگیز دیجی‌کالا قرار می‌گیرند. تمام این ۱۵۰ پیشنهاد از کالاهای محبوب فروشندگان هستند.

تا ۶۵ درصد تخفیف برای محبوب‌ترین‌ها

در کمپین روز فروشندگان دیجی‌کالا محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین کالاهای فروشندگان معرفی و با تخفیف ویژه به فروش می‌رسند. فروشندگان دیجی‌کالا در گروه‌های مختلف کالایی مثل دیجیتال، ورزش و سرگرمی، خودرو، عطر و لوازم آرایشی بهداشتی، لوازم مادر و کودک، صنایع‌دستی و وسایل برقی و غیربرقی خانه به فروش محصولات مشغول‌اند.

روز دوشنبه ۱۶ بهمن ۹۶ می‌توانید در خرید محصولات فروشندگان از سایت دیجی‌کالا تا ۶۵ درصد تخفیف بگیرید. پیشنهاد می‌کنیم این فرصت را از دست ندهید و برای تهیه وسایل مورد نیازتان به فروشگاه اینترنتی دیجی‌کالا سر بزنید.