Tag Archives: جدید

مدل لباس عروس پوشیده و جدید




شاید شما هم تا چند وقت دیگر عروسی تان است و به دنبال مدلی زیبا برای خود می گردید. ما کار شما را راحت کرده ایم. در این مطلب جدیدترین و زیباترین مدل های لباس عروس را که برای بهار ۲۰۱۸ طراحی شده اند، آورده ایم تا در صورت علاقه از آنها ایده بگیرید.


چیز‌هایی که سال جدید به آن‌ها «نه» خواهم گفت


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: اخیرا مطلبی خواندم که می‌گفت: «نه» گفتن مهمتر از «بله» گفتن است. توجیهش هم این بود که بله گفتن به چیزهای غیر ضروری در نهایت باعث می‌شود نتوانید توجه کامل‌تان را معطوف چیزهایی کنید که باید واقعا مهم هستند. آن مطلب، دنیای من را زیرورو کرد. چون احساس می‌کنم شبیه ماشین ِ «بله» شده بودم، انگار وظیفه داشتم به تمام درخواست‌ها و دستورهای ریز و درشت جواب مثبت بدهم. از جزئی‌ترین کارهای بچه‌ها گرفته تا وقت‌گیرترین کارهای خانه و بیرون خانه.

اما حالا شروع کرده‌ام به فهمیدن اینکه بله گفتن چگونه آرام آرام اما بی‌چون و چرا نابودم می‌کند. بنابراین تصمیم گرفته‌ام در سال جدید به خیلی چیزها نه بگویم.

چیزهایی که در سال جدید به آنها «نه» خواهم گفت

۱٫ درست کردن تختخواب دخترم

دخترم ۸ ساله است. می‌توانیم همین چند دقیقه‌ای را که برای درست کردن رختخواب او صرف می‌کنم به کاری بپردازم که او «نمی‌تواند» خودش به تنهایی انجام دهد، مثلا او نمی‌تواند برای من قهوه درست کند!

۲٫ صبحانه نخوردن

صبح‌ها همیشه به بچه‌ها صبحانه‌ی مفصل می‌دهم، اما خودم چی؟ به ندرت پیش می‌آید صبحانه بخورم، مگر اینکه قهوه را یک گروه غذایی به حساب بیاورید. درست از زمانی شروع شد که تمام چیزهای بی‌اهمیت و احمقانه را به نیازهای اساسی خودم ترجیح دادم مثلا لباس پوشاندن به بچه‌ها، آنها خودشان می‌توانند این کار را انجام بدهند.

۳٫ سرزنش خودم بابت دیر رسیدن

من تمام سعی خودم را می‌کنم تا بتوانم به موقع به کارهایم برسم و معمولا هم اینطور می‌شود، چرا باید زمان‌هایی که وقت کم می‌آورم خودم را سرزنش کنم؟ دیگر بس است!

۴٫ وسواس چک کردن ایمیل‌ها

امسال سالی خواهد بود که قرار است برای اوقات شخصی خودم شرط و شروط‌هایی بگذارم و مفیدتر از آنها استفاده کنم. مدام چک کردن ایمیل‌ها و پیام‌ها عادتی است که اضطراب ایجاد می‌کند و مانع این می‌شود که در لحظه باشم و از آن لذت ببرم. باید این وسواس را کنار بگذارم.

۵٫ اینکه به همسرم بگویم وقت حرف زدن با او را ندارم

همسرم در طول روز تماس می‌گیرد تا حال و احوالم را بپرسد و من معمولا او را دست به سر می‌کنم و می‌گویم سرم شلوغ است. اما باید ارتباط‌مان در طول روز را بهتر کنم و این ارتباط دو نفره را ته لیست کارهایی که باید انجام دهم نگذارم.

چیزهایی که در سال جدید به آنها «نه» خواهم گفت
۶٫ برای رابطه‌ی جنسی با همسرم برنامه داشته باشم، نه اینکه فقط درخواستش را رد کنم

معمولا نیاز و پیشنهاد همسرم در مورد رابطه‌ی جنسی‌مان را نادیده می‌گیرم. او همیشه موقعی که من به خاطر تمام کارهایی که روی سرم ریخته دست و پایم بهم گره می‌خورد، چنین درخواستی دارد. همسرم هم باید بداند که کمی عاقلانه‌تر رفتار کند و زمانی پیشنهاد رابطه‌ی جنسی بدهد که من، مادر شاغلی که سه بچه‌ هم دارم بتوانم با آرامش به او جواب بدهم.

۷٫ هر شب به بچه‌هایم ناگت ندهم

انگار طبق یک برنامه‌ی همیشگی و از پیش تعیین شده هر شب باید پیتزا یا ناگت‌های یخ زده را از فریزر خارج کنم و گرم کنم. باید این عادت را ترک کنم. حتما می‌توانم با نه گفتن به کارهای غیرضروری، وقت بیشتری برای تهیه‌ی غذاهای سالم و خوشمزه و مغذی پیدا کنم.

۸٫ داوطلب شدن برای انجام تمام فعالیت‌های مدرسه‌ی بچه‌ها

دوست ندارم این را بگویم اما داوطلب شدن چیزی است باید آن را کنار بگذارم. من همیشه زمان بسیار زیادی را صرف انجام کارهایی مثل تهیه و چیدن مافین‌ها برای جلسات و جشن‌های مدرسه‌ی بچه‌ها می‌کنم و این در حالی است که به ندرت فرصت پیدا می‌کنم یک شام خوب برای خانواده‌ی خودم درست کنم.

۹٫ دیروقت شام خوردن

این هم عادت دیگری است که من و همسرم در دامش گرفتاریم چون همیشه کار داریم. غذا دادن به بچه‌ها، کمک در انجام تکالیف‌شان و خواباندن‌شان باعث می‌‌شود شام خودمان را دیر وقت بخوریم و طبیعتا دیرتر هم به رختخواب برویم.

۱۰٫ بعد از شب بخیر گفتن به بچه‌ها، دوباره به اتاق‌شان سر بزنم

«مامان آب می‌خوام!»، «مامان میشه یکم دیگه هم پیشم بمونی؟!»، «مامان یه چیزی بگم؟!» و … نه! دیگر بعد از شب بخیر گفتن به بچه‌ها به اتاق‌شان برنمی‌گردم، آب هم برایشان می‌گذارم! من و همسرم باید زمان خاص خودمان را داشته باشیم و من به این باور رسیده‌ام که پدر و مادری که شاد و راضی نیستند نمی‌توانند خانواده‌ی سالم و شادی هم داشته باشند.

۱۱٫ لباس پوشاندن به بچه‌ها

این هم کاری است که عادت کرده‌ام خودم انجام دهد. بچه‌های ۸ و ۶ و سه ساله‌ی من خودشان می‌توانند این کار را انجام بدهند. امسال دیگر باید خودشان لباس به تن کنند. با این کار نه تنها مستقل می‌شوند و اعتماد بنفس پیدا می‌کنند بلکه من هم وقت بیشتری خواهم داشت.

چیزهایی که در سال جدید به آنها «نه» خواهم گفت
۱۲٫ اینکه اجازه بدهم بچه‌ها با من به حمام بیایند

چرا باید این طور باشد که وقتی بچه‌ها در حمام هستند خلوت شخصی خودشان است اما وقتی من در حمام هستم بچه‌ها فکر کنند هر زمانی می‌توانند در را باز کنند و به داخل حمام بیایند؟! من خیلی هم به دنبال اوقات تنهایی نیستم اما حمام واقعا جایی است که باید در آن تنها باشیم.

۱۳٫ در مورد بازیهای کامپیوتری و تلویزیون تماشا کردن بچه‌ها زیاد سختگیری نکنم

کارشناسان توصیه می‌کنند بچه‌ها نباید روزانه بیشتر از ۹۰ دقیقه اسکرین تایم داشته باشند. اما واقعا چه اشکالی دارد گاهی اجازه دهیم بچه‌ها مثلا کمی بیشتر تلویزیون تماشا کنند؟ شاید فردای آن روز بیرون باشیم و بچه‌ها اصلا فرصت روشن کردن تلویزیون یا کامپیوتر را پیدا نکنند. بچه‌های من عادت ندارند تمام وقت پای اسکرین‌ها باشند پس اینهمه سخت گیری لازم نیست.

۱۴٫ به خودم فشار نیاورم که آدم کاملی باشم

اگر گاهی اشتباه کنم و ایردهایی هم داشته باشم، دنیا تمام نخواهد شد.

۱۵٫ اینکه فکر کنم نیازی به استراحت کردن ندارم

چرا نیازی به استراحت کردن نداشته باشم؟! این بار اگر مریض شدم، خسته بودم یا اصلا حوصله‌ی هیچ کاری را نداشتم حتما استراحت خواهم کرد. بله امسال به خیلی چیزها «نه» خواهم گفت!


چیز‌هایی که در سال جدید به آن‌ها «نه» خواهم گفت


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: اخیرا مطلبی خواندم که می‌گفت: «نه» گفتن مهمتر از «بله» گفتن است. توجیهش هم این بود که بله گفتن به چیزهای غیر ضروری در نهایت باعث می‌شود نتوانید توجه کامل‌تان را معطوف چیزهایی کنید که باید واقعا مهم هستند. آن مطلب، دنیای من را زیرورو کرد. چون احساس می‌کنم شبیه ماشین ِ «بله» شده بودم، انگار وظیفه داشتم به تمام درخواست‌ها و دستورهای ریز و درشت جواب مثبت بدهم. از جزئی‌ترین کارهای بچه‌ها گرفته تا وقت‌گیرترین کارهای خانه و بیرون خانه.

اما حالا شروع کرده‌ام به فهمیدن اینکه بله گفتن چگونه آرام آرام اما بی‌چون و چرا نابودم می‌کند. بنابراین تصمیم گرفته‌ام در سال جدید به خیلی چیزها نه بگویم.

چیزهایی که در سال جدید به آنها «نه» خواهم گفت

۱٫ درست کردن تختخواب دخترم

دخترم ۸ ساله است. می‌توانیم همین چند دقیقه‌ای را که برای درست کردن رختخواب او صرف می‌کنم به کاری بپردازم که او «نمی‌تواند» خودش به تنهایی انجام دهد، مثلا او نمی‌تواند برای من قهوه درست کند!

۲٫ صبحانه نخوردن

صبح‌ها همیشه به بچه‌ها صبحانه‌ی مفصل می‌دهم، اما خودم چی؟ به ندرت پیش می‌آید صبحانه بخورم، مگر اینکه قهوه را یک گروه غذایی به حساب بیاورید. درست از زمانی شروع شد که تمام چیزهای بی‌اهمیت و احمقانه را به نیازهای اساسی خودم ترجیح دادم مثلا لباس پوشاندن به بچه‌ها، آنها خودشان می‌توانند این کار را انجام بدهند.

۳٫ سرزنش خودم بابت دیر رسیدن

من تمام سعی خودم را می‌کنم تا بتوانم به موقع به کارهایم برسم و معمولا هم اینطور می‌شود، چرا باید زمان‌هایی که وقت کم می‌آورم خودم را سرزنش کنم؟ دیگر بس است!

۴٫ وسواس چک کردن ایمیل‌ها

امسال سالی خواهد بود که قرار است برای اوقات شخصی خودم شرط و شروط‌هایی بگذارم و مفیدتر از آنها استفاده کنم. مدام چک کردن ایمیل‌ها و پیام‌ها عادتی است که اضطراب ایجاد می‌کند و مانع این می‌شود که در لحظه باشم و از آن لذت ببرم. باید این وسواس را کنار بگذارم.

۵٫ اینکه به همسرم بگویم وقت حرف زدن با او را ندارم

همسرم در طول روز تماس می‌گیرد تا حال و احوالم را بپرسد و من معمولا او را دست به سر می‌کنم و می‌گویم سرم شلوغ است. اما باید ارتباط‌مان در طول روز را بهتر کنم و این ارتباط دو نفره را ته لیست کارهایی که باید انجام دهم نگذارم.

چیزهایی که در سال جدید به آنها «نه» خواهم گفت
۶٫ برای رابطه‌ی جنسی با همسرم برنامه داشته باشم، نه اینکه فقط درخواستش را رد کنم

معمولا نیاز و پیشنهاد همسرم در مورد رابطه‌ی جنسی‌مان را نادیده می‌گیرم. او همیشه موقعی که من به خاطر تمام کارهایی که روی سرم ریخته دست و پایم بهم گره می‌خورد، چنین درخواستی دارد. همسرم هم باید بداند که کمی عاقلانه‌تر رفتار کند و زمانی پیشنهاد رابطه‌ی جنسی بدهد که من، مادر شاغلی که سه بچه‌ هم دارم بتوانم با آرامش به او جواب بدهم.

۷٫ هر شب به بچه‌هایم ناگت ندهم

انگار طبق یک برنامه‌ی همیشگی و از پیش تعیین شده هر شب باید پیتزا یا ناگت‌های یخ زده را از فریزر خارج کنم و گرم کنم. باید این عادت را ترک کنم. حتما می‌توانم با نه گفتن به کارهای غیرضروری، وقت بیشتری برای تهیه‌ی غذاهای سالم و خوشمزه و مغذی پیدا کنم.

۸٫ داوطلب شدن برای انجام تمام فعالیت‌های مدرسه‌ی بچه‌ها

دوست ندارم این را بگویم اما داوطلب شدن چیزی است باید آن را کنار بگذارم. من همیشه زمان بسیار زیادی را صرف انجام کارهایی مثل تهیه و چیدن مافین‌ها برای جلسات و جشن‌های مدرسه‌ی بچه‌ها می‌کنم و این در حالی است که به ندرت فرصت پیدا می‌کنم یک شام خوب برای خانواده‌ی خودم درست کنم.

۹٫ دیروقت شام خوردن

این هم عادت دیگری است که من و همسرم در دامش گرفتاریم چون همیشه کار داریم. غذا دادن به بچه‌ها، کمک در انجام تکالیف‌شان و خواباندن‌شان باعث می‌‌شود شام خودمان را دیر وقت بخوریم و طبیعتا دیرتر هم به رختخواب برویم.

۱۰٫ بعد از شب بخیر گفتن به بچه‌ها، دوباره به اتاق‌شان سر بزنم

«مامان آب می‌خوام!»، «مامان میشه یکم دیگه هم پیشم بمونی؟!»، «مامان یه چیزی بگم؟!» و … نه! دیگر بعد از شب بخیر گفتن به بچه‌ها به اتاق‌شان برنمی‌گردم، آب هم برایشان می‌گذارم! من و همسرم باید زمان خاص خودمان را داشته باشیم و من به این باور رسیده‌ام که پدر و مادری که شاد و راضی نیستند نمی‌توانند خانواده‌ی سالم و شادی هم داشته باشند.

۱۱٫ لباس پوشاندن به بچه‌ها

این هم کاری است که عادت کرده‌ام خودم انجام دهد. بچه‌های ۸ و ۶ و سه ساله‌ی من خودشان می‌توانند این کار را انجام بدهند. امسال دیگر باید خودشان لباس به تن کنند. با این کار نه تنها مستقل می‌شوند و اعتماد بنفس پیدا می‌کنند بلکه من هم وقت بیشتری خواهم داشت.

چیزهایی که در سال جدید به آنها «نه» خواهم گفت
۱۲٫ اینکه اجازه بدهم بچه‌ها با من به حمام بیایند

چرا باید این طور باشد که وقتی بچه‌ها در حمام هستند خلوت شخصی خودشان است اما وقتی من در حمام هستم بچه‌ها فکر کنند هر زمانی می‌توانند در را باز کنند و به داخل حمام بیایند؟! من خیلی هم به دنبال اوقات تنهایی نیستم اما حمام واقعا جایی است که باید در آن تنها باشیم.

۱۳٫ در مورد بازیهای کامپیوتری و تلویزیون تماشا کردن بچه‌ها زیاد سختگیری نکنم

کارشناسان توصیه می‌کنند بچه‌ها نباید روزانه بیشتر از ۹۰ دقیقه اسکرین تایم داشته باشند. اما واقعا چه اشکالی دارد گاهی اجازه دهیم بچه‌ها مثلا کمی بیشتر تلویزیون تماشا کنند؟ شاید فردای آن روز بیرون باشیم و بچه‌ها اصلا فرصت روشن کردن تلویزیون یا کامپیوتر را پیدا نکنند. بچه‌های من عادت ندارند تمام وقت پای اسکرین‌ها باشند پس اینهمه سخت گیری لازم نیست.

۱۴٫ به خودم فشار نیاورم که آدم کاملی باشم

اگر گاهی اشتباه کنم و ایردهایی هم داشته باشم، دنیا تمام نخواهد شد.

۱۵٫ اینکه فکر کنم نیازی به استراحت کردن ندارم

چرا نیازی به استراحت کردن نداشته باشم؟! این بار اگر مریض شدم، خسته بودم یا اصلا حوصله‌ی هیچ کاری را نداشتم حتما استراحت خواهم کرد. بله امسال به خیلی چیزها «نه» خواهم گفت!


کلکسیون جدید «باربی»؛ عروسک‌هایی از شخصیت‌های واقعی و مشهور


برترین ها – ترجمه از پردیس بختیاری: ۸ مارس به عنوان روز جهانی زن شناخته می شود. امسال شرکت «باربی» به مناسبت این روز، دست به اقدام زیبا و خلاقانه ای زد. این شرکت، عروسک هایی را از شخصیت های واقعی تولید و روانه بازار کرد تا الهام بخش دیگران باشند.

کلکسیون جدید «باربی» به مناسبت روز زن!
در گذشته، عروسک های باربی نمادی از زیبایی بودند: چشمان درشت، موهای بلند، کمر باریک، پاهای کشیده… در واقع این تصویری بود که مردم از یک زن زیبا و ایده آل در ذهن شان ساخته بودند. اما رفته رفته این شرکت تصمیم گرفت که تغییراتی در این طرز تفکر ایجاد کند. از این رو، عروسک هایی را با چهره و اندام های گوناگون تولید کرد و نشان داد که زنان با هر ظاهری می توانند به زیباترین شکل ممکن بدرخشند.

امسال نیز شرکت «باربی»، در طرفداری از جنبش فمنیستی، کلکسیون جدیدی از عروسک های خود را روانه بازار کرد. این کلکسیون، برای طراحی عروسک های خود، از زنانی که در طول تاریخ تاثیرات بزرگی در جنبش های فمنیستی داشتند، الهام گرفت. از میان آنها می توان به نام زنان مشهوری چون فریدا کالو(نقاش)، آملیا ارهارت(خلبان) و کاترین جانسون(ریاضی دان) اشاره کرد.

کلکسیون جدید «باربی» به مناسبت روز زن!
این شرکت در مورد هدف اش برای تولید این کلکسیون گفت: «ما به عنوان یکی از برندهایی که الهام بخش افراد زیادی بوده است، تصمیم گرفتیم که تغییراتی را در جدیدترین کلکسیون خود ایجاد کنیم. به همین دلیل به جای طرح های همیشگی، از زنان الهام بخش تاریخ کمک گرفتیم. هدف ما این است که دختران با شخصیت های واقعی و متفاوت جامعه آشنا شوند. مطمئنا عروسک هایی که از زنان موفق جامعه ساخته شده اند، تاثیرات مثبتی را در طرز تفکر کودکان ایجاد خواهد کرد.

برای طراحی این کلکسیون، علاوه بر زنانی که در جنبش های فمنیستی نقش داشتند، از زنان موفق دیگری که توانستند محدودیت ها را بشکنند و در جامعه خودی نشان دهند، نیز الهام گرفته شد. از این میان می توان کلویی کیم(قهرمان اسنوبورد)، پتی جنکینز(اولین فیلمساز زن)، نیکولا آدامز(قهرمان بوکس)، ویکی مارتین بروکال(طراح مد) و غیره.. را نام برد.

کلکسیون جدید «باربی» به مناسبت روز زن!
اگر چه نام برخی از این زنان به گوش کودکان آمریکایی ناآشناست اما این سیاست خود شرکت «باربی» بود که زنان موفق را از تمام نقاط جهان و از ملیت های گوناگون انتخاب کرد تا کودکان با قدرتمندترین زنان جهان، خارج از مرزهای آمریکا، آشنا شوند. 

کلکسیون جدید «باربی» به مناسبت روز زن!
البته این را هم اضافه کنیم که این اولین باری نیست که شرکت «باربی» دست به چنین اقدامی زد، بلکه او در گذشته نیز از شخصیت های واقعی چون ابتهاج محمد(شمشیرباز)، میستی کوپلند(بالرین)، اشلی گراهام(مدل) و… الهام گرفت. او حتی از هواداران خود درخواست کرد تا نام شخصیت مورد علاقه شان را با هشتک در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارند.

این عروسک ها که به مناسبت روز زن روانه بازار شده اند، از آن جهت که کودکان را با زنان قدرتمند جهان آشنا و تغییری در طرز تفکر آنها ایجاد می کنند، بسیار ارزشمندند. 


چند نفر امیدوارانه سال جدید را شروع می‌کنند؟


روزنامه آسمان آبی – آرمینه باقری: امید کی خودش را نشان می‌دهد؟ کسی که به زندگی اجتماعی امید دارد معمولا چه کارهایی انجام می‌دهد که نشان‌دهنده همین ویژگی باشد. بازار شاید یکی از بهترین فضاهایی باشد که در آن بتوان مردم را از هر قشری پیدا کرد. هر قشری که کم‌وبیش کورسویی از امید در آن‌ها پیدا می‌شود. نمی‌توان منکر این جمله شد که در بازار زندگی جریان دارد. همه در حرکت هستند. همه برای آینده دور و نزدیک‌شان با نیت خریدکردن به بازار می‌آیند یا موادغذایی بگیرند یا وسیله خانه یا لباس و کیف و کفش. به‌هرحال هرچه می‌خواهند تهیه کنند به‌دلیل همان امیدی است که قرار است آن‌ها را برای آینده حفظ کند.

امید در دل ناامیدی (فوری)

با نزدیک‌شدن به روزهای پایانی سال، بازار حال و هوای خاص خودش را دارد. مردم هم جدی‌تر از وقت‌های دیگر امیدوارانه خودشان را برای ورود به سال جدید آماده می‌کنند. حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. همگی آماده بودند در روزهای پایانی سال این سوال از آن‌ها پرسیده شود. جملاتی که به‌سرعت پشت هم می‌آمدند و نشان می‌دادند هر روز درباره آن حرف می‌زنند و موضوع محفل‌های خودمانی‌شان است. یک نفر که شروع به صحبت‌کردن می‌کند بقیه هم مشتاقانه وارد بحث می‌شوند و نظراتشان را که بی‌شباهت به هم نیست می‌گویند.

محمدعلی محمدی از دکانداران بازار تجریش است. وقتی شروع به صحبت می‌کند، به نظر می‌رسد به خودش، شغلش، فرزندانش و درنهایت کشورش هیچ امیدی ندارد، اما به مرور در انتهای آن همه ناامیدی، از نور امیدی که در دلش دارد حرف می‌زند: «امید؟ کار ما از این حرف‌ها گذشته است. امید را کسانی دارند که می‌توانند به‌راحتی زندگی کنند؛ مثلا وقتی بحث جهیزیه دادن می‌شود نمی‌ترسند. وقتی می‌خواهند برای پسرشان عروسی بگیرند همه‌چیز را به‌عهده پسرشان نمی‌اندازند. امید را قبلا جوان‌ترها می‌ساختند. جوان‌های امروزی که به نظر می‌رسد چیزی برای ازدست‌دادن ندارند. آن‌ها هیچ انگیزه‌ای برای زندگی بهتر ندارند: البته خدا بزرگتر از این حرف‌هاست…» لبخند تلخ آقای فروشنده نشان می‌دهد هر روز در این بازار با مستندی زنده درباره موضوع امید اجتماعی مواجه است.

عمرم کفاف نمی‌دهد

از کنار این کاسب که می‌گذرم، به جمع دوستانه‌ای می‌رسم که به نظر برای تفریح به بازار آمده‌اند. با تصور این‌که احتمالا الان بهترین زمان برای پرسیدن نظرشان درباره موضوع امید اجتماعی است به سمتشان رفتیم و با یکی از آن‌ها که بعدا معلوم شد اسمش ساراست شروع به صحبت کردیم. سارا معتقد بود آینده ایران روشن است، اما عمر ما کفاف نمی‌دهد تا آن روزهای خوب را ببینیم. او می‌گوید خاصیت هر اوضاع بحرانی در یک مملکت به این شکل است که ثابت باقی نمی‌ماند و بعد از گذشت مدتی، هرچند طولانی، دوباره به دوران اوجش برخواهد گشت، اما به نظر این دختر جوان، پیشرفت دوباره در ایران احتمالا آن‌قدر دور بوده که عمر او برای دیدن آن روزها کافی نخواهد بود. سارا می‌گوید موضوع امید اجتماعی در میان دانشجویان بسیار مطرح می‌شود و خود او آن‌قدر از آینده خود ناامید است که فقط یک هدف خیلی ساده و دست‌یافتنی برای خود تعیین کرده و امیدوار است بتواند به این هدف کوچکش حداقل دست پیدا کند.

مردم یکدیگر را ناامیدتر می‌کنند

در کنار او، فاطمه قرار دارد که با یک نقل‌قول از استادش، موضوع محیط اجتماعی و تاثیر مردم روی خودشان را می‌گوید: «یکی از استادهای من می‌گفت مردم فرانسه در زندگی‌شان به تفریح خیلی اهمیت می‌دهند. روزهای تعطیل برایشان خیلی مهم است و تعطیلات سال نو جایگاه ویژه‌ای در این کشور دارد. برعکس، در آلمان کارکردن اهمیت بسیار زیادی دارد و مردم کار را برای خودشان نوعی تفریح می‌دانند؛ به همین دلیل بعد از نابودی آلمان در جنگ جهانی دوم، این کشور با این سرعت پیشرفت کرد و به قدرت رسید. حالا اگر یک ایرانی به فرانسه مهاجرت کند مثل آن‌ها تفریح را ارجح دانسته و در مقابل، اگر به آلمان برود، به‌سرعت در کارش پیشرفت خواهد کرد. محیط زندگی و تاثیری که آدم‌ها روی هم می‌گذارند بسیار مهم‌تر است. ما ایرانی‌ها این روزها ناامید هستیم و کشور در شرایط بدی قرار دارد، اما همین آدم‌های ناامید وقتی به هم می‌رسند ناامیدتر می‌شوند و اوضاع و شرایط را برای هم سخت‌تر می‌کنند.»

منتظر دولت نباشیم

شیدا، یکی دیگر از دخترهایی که در کنار آن‌ها بود، نگاه مثبت‌تر و امیدوارانه‌تری داشت و مثل دوستانش فکر نمی‌کرد. به آینده خودش ایمان داشت و فکر می‌کرد نقش دولت در این میان آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد پررنگ نیست. فقط آدم‌ها نباید با یک شکست پاپس بکشند و دست از کار و پیشرفت بردارند. او با اشاره به زندگی افراد موفق به تاثیر پشتکار اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی هیچ‌یک از این افراد سرشار از امید و موفقیت‌های پشت هم نبوده و همه در زندگی‌شان بالا و پایین دارند؛ البته او مثل دوستش به تاثیر افراد جامعه بر یکدیگر معتقد است. شیدا پیشنهاد می‌دهد مردم به‌جای ناامیدی، امید را به یکدیگر تزریق کنند و یکپارچه شوند تا جامعه پیشرفت کند و دیگر مجبور نباشند در زندگی بعدی منتظر ابرقدرت‌شدن کشورشان باشند.

فرزندان امیدواران تاریخ ایران

از کنار آن‌ها می‌گذرم و به دنبال افراد مسن‌تری می‌گردم تا نظر سالمندان را هم بپرسم. آن‌هایی که سال‌های سال در این مملکت زندگی کرده‌ و امید‌ها و ناامیدی‌های آدم‌های زیادی را به چشم خود دیده‌اند. پیرزن دوست‌داشتنی‌ای را می‌بینیم که از گفتن نام خود امتناع می‌کند و به سمت او می‌رویم. تحصیلکرده است و سال‌ها خارج از ایران زندگی کرده است. حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. از زندگی اقوام و اطرافیانش گرفته تا خوشبختی دختر و پسرش می‌گوید. با لبخند مهربانی ادامه می‌دهد: «من که با این سن و سال نمی‌توانم از امید و امیدواری حرف بزنم. فقط باید بگویم امیدوار باشید. پیشرفت آدم‌ها در امیدواری است. من آدم‌های زیادی را دیده‌ام. نسل امیدوار جامعه آن نسلی بود که انقلاب کرد.

همه می‌خواستند تغییری به وجود بیاورند. همه می‌خواستند پیشرفت کنند. همه فکر می‌کردند اگر تغییری در سبک جامعه به وجود نیاورند زندگی‌شان تباه خواهد شد؛ به همین دلیل حرکت کردند، انقلاب را به وجود آوردند و زندگی‌شان را از سر گرفتند. همه خوشحال بودند از این‌که خودشان یک تغییر بزرگ در جامعه خود ایجاد کرده‌اند. بعد از آن، امید را در چهره جوان‌های معصومی دیدم که به جنگ می‌رفتند تا پیروز شوند. اصلا کسی در این مملکت به شکست فکر نمی‌کرد. همه مطمئن بودند ایران پیروز می‌شود. هر روز دسته‌دسته جوان‌ها از سر کلاس‌های درس خودشان را به آب و آتش می‌زدند تا به جنگ بروند، درحالی‌که می‌دانستند ممکن است شهید شوند باز هم می‌رفتند. این نسل ناامید فرزندان همان امیدواران دو نسل قبل هستند، اما بسیار بی‌انگیزه و بی‌هدف زندگی می‌کنند.

به نظر من، این مملکت حتی اگر به اصلاحات نیاز دارد باید در دل همین مردم تغییر اصلی به وجود بیاید و خودشان باید حرکت کنند تا تغییر و اصلاحات را به وجود آورند.» مادربزرگ حرف‌های زیادی دارد. او مثال‌های متعددی می‌آورد تا ثابت کند مردم همان مردمند و مملکت همان مملکت است و فقط چاشنی امیدواری را کم دارد که آن را هم خودشان باید اضافه کنند. او می‌گوید: «مردمی که با یک توافقنامه مثل برجام آن‌چنان شاد می‌شوند که در خیابان‌ها می‌ریزند و خوشحالی می‌کنند، یا مردمی که با برد تیم موردعلاقه‌شان این‌چنین به وجد می‌آیند یعنی پویا هستند، این مردم، این مملکت زنده است و فقط خودش را به مردن زده ‌است.»

زمان کار خودش را می‌کند

در بازار همچنان همهمه فراوانی برپاست و هر لحظه به تعداد آدم‌هایش اضافه می‌شود. آدم‌هایی که با نگاه‌کردن به آن‌ها نمی‌توان امیدواربودن یا ناامید بودن‌شان را تشخیص داد. بعضی‌های‌شان عمیقا در فکر فرورفته‌اند.بعضی‌های‌شان بلندبلند می‌خندند. بعضی‌ها هم بلند با همدیگر یا با تلفن‌های‌شان حرف می‌زنند. زندگی در جریان است. زمان کار خودش را می‌کند. زمان آن‌قدر زیرکانه راه خودش را می‌رود که به ما فرصت فکر و حرکت‌کردن را نمی‌دهد. در جریان است و منتظر هیچ‌کس نمی‌ماند. این موضوع را همه می‌دانند، اما در میان همه کسانی که می‌دانند چند نفرشان امیدوارانه سال جدید را شروع می‌کنند؟

گزارشی از نخستین همایش بزرگ امید اجتماعی

ای امید رفته از دست

آزاده باقری: امید اجتماعی موضوعی است که این روزها بیشتر از هر زمان دیگری به آن توجه می‌شود. آیا امید اجتماعی در جامعه ما وجود دارد؟ اگر وجود ندارد چه دلایلی باعث از بین رفتن این امید شده است؟ چه باید کرد تا این امیدهایی که ناامید شده است بازگردد؟ نخستین همایش بزرگ امید اجتماعی با حضور جمع کثیری از علاقه‌مندان و مسئولان با همین موضوع برگزار شد. هدف این مراسم به گفته برگزارکنندگان گسترش دامنه شناخت نسبت به ابعاد مفهومی و نظری امید اجتماعی بوده است. همچنین دغدغه‌مندی اجتماعی نسبت به ارتقای امید اجتماعی، نظریه‌پردازان، صاحب‌نظران در زمینه‌های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و… دور هم جمع شده و درباره موضوع نشست به بحث و بیان تئوری‌های خودشان بپردازند.  

از میان این افراد نام دکتر مصطفی معین، وزیر سابق علوم و فناوری و رئیس همایش امید اجتماعی، دکتر هادی خانیکی، استاد دانشگاه و دبیر علمی این همایش آقای حیدری، نماینده مجلس، مصطفی ملکیان، دکتر سارا شریعتی، سعید مدنی، دکتر نوبهار، دکتر مقصود فراستخواه، دکتر حمیدرضا جلایی‌پور و… به چشم می‌خورد. این نشست با هدف بررسی چهار موضوع اصلی درباره چیستی و دست آوردهای نظری امید اجتماعی، وضعیت امید اجتماعی در ایران، سبب‌شناسی امید اجتماعی و پیامد‌های آن و راهکارهایی برای بالا بردن امید اجتماعی برگزار شد و مجموعا با ارائه ۲۲ مقاله و ۱۴ سخنرانی سه گزارش علمی و تجربی که مورد بحث و بررسی قرار گرفتند، پیگیری شد.

امید در دل ناامیدی (فوری)

همچنین دو فیلم مستند با محوریت موضوع امید اجتماعی و زندگی روزمره روی پرده رفت. در زیر گزارشی از جریان این نشست ارائه شده است. خانیکی، دبیر علمی نخستین همایش امید اجتماعی نتیجه‌گیری نهایی از این نشست را به عهده هر فرد می‌گذارد و هدف از این نشست را خارج کردن «ناامیدی اجتماعی» و «امید اجتماعی» از دایره پاسخ‌ها و وارد کردن آن‌ها به دایره مسائل برای اندیشیدن می‌داند و معتقد است این نشست امکان لازم برای این تبدیل را فراهم کرده است. او به اهمیت بالای آسیب‌های اجتماعی مرتبط با موضوع امید اجتماعی اشاره می‌کند و پرداختن به آن را مقدم بر سایر آسیب‌های اجتماعی می‌داند.

ایران مهد گسل‌های طبیعی و اجتماعی

در ادامه مصطفی معین، وزیر سابق علوم و فناوری و رئیس این همایش سخنرانی خود را این گونه آغاز کرد: «انتخاب موضوع امید اجتماعی برای این همایش علمی نشان‌دهنده این است که همه ما به مسیر خوش فرجام اصلاحات اجتماعی و تداوم آن و این‌که از این وضعیت نامطمئن و متغیر کنونی به یک وضعیت با ثبات، شاد و امیدوار به آینده نائل شویم امیدوار هستیم. این مهم مشروط به تلاش جمعی همه ما خواهد بود.» معین به اهمیت بیان واقعیت‌ها برای ایجاد واقع بینی اجتماعی اشاره می‌کند و این کار را در ایجاد انگیزه قوی‌تر برای برخورد با موانع و مشکلات ضروری می‌داند. او پس از ارائه آمار مفصلی از آسیب‌های اجتماعی، گسل‌های اجتماعی را عامل اصلی آسیب‌ها می‌داند و آن|‌ها را بسیار خطرناک‌تر از گسل‌های فعال کره زمین بیان می‌کند.

رئیس همایش امید اجتماعی فقر و افزایش فاصله طبقاتی را بزرگ‌ترین این گسل‌ها می‌داند که تأثیر مستقیمی بر سطح امید اجتماعی در بین جوامع و به خصوص ایران می‌گذارد: «در ایران، فقر روستایی به سرعت افزایش یافته است. وضعیت بیکاری جوانان تحصیلکرده در ایران نامناسب است، درحالی که رنسانس و جهش کشورها توسط همین قشر جوان اتفاق می‌افتد. در حال حاضر رویکرد ایران در رابطه با مشکلاتش یک رویکرد غیرعلمی، غیراخلاقی، غیرانسانی و غیرمدبرانه است.» او در پایان صحبت‌های خود به جمع‌گرایی اهمیت سرمایه‌گذاری روی مسائل اجتماعی اشاره می‌کند تا در سایه این سرمایه اجتماعی بتوان به سایر سرمایه‌ها فعلیت و تحقق بخشید که انسجام و عزم ملی می‌تواند این سرمایه‌ها را از حالت بالقوه به بالفعل تبدیل کند.

امید یک مبحث فردی یا جمعی؟

محمدامین قانعی‌راد، عضو هیئت‌علمی دانشگاه جامعه‌شناسی مرکز تحقیقات سیاسی کشور هم در سخنان خود در این همایش، ضمن تاکید بر فردی‌بودن مفهوم امید، بر ویژگی‌های اجتماعی امید اجتماعی تاکید کرد. قانعی‌راد معتقد بود اگر جامعه بتواند امید را تولید کند افراد آن جامعه نیز امیدوار خواهند شد. او در دومین روز همایش گفت: «امید اجتماعی دارای یک ویژگی دوگانه است، شاید به نحو خیلی روشنی، جمعی و فردی است و از یک‌سو با روان‌شناسی فردی و از یک‌سو با روان‌شناسی اجتماعی سروکار داریم، به‌طوری‌که تفکیک آن‌ها مشکل است، ولی سعی می‌شود در این بحث از نظر تحلیلی، بین این دو تفکیک قائل شویم.

بیشتر بحث‌های امروز درباره امید اجتماعی به‌عنوان یک نگرش فردی و نگرشی در زندگی روزمره به آن نگاه و توجه می‌شود و آدم‌ها ناامید می‌شوند وقتی بی‌عدالتی و تبعیض در جامعه می‌بینند. باید این وضعیت را در نظر بگیریم که افراد در جامعه‌ای که خودش امیدوار است یا خیر، آیا امیدوار هستند یا نیستند؟ این تفکیک کمی مشکل است چون امید اجتماعی، هم یک وضعیت فردی است و هم یک وضعیت هستی‌شناختی.

مانند بحث سلامت اجتماعی در مقابل سلامت فردی، این‌جا سلامت جامعه مورد بحث است، نه افراد. اگر جامعه را یک ارگانیسم در نظر بگیریم، منظورمان باید این باشد جامعه سلامت اجتماعی دارد یا نه. این تفکیک کمی مهم است و اگر این‌جا از نظر فردی، امید اجتماعی را در نظر داشته باشیم جامعه‌شناسی شاید حرفی برای گفتن نداشته باشد، چون آدم‌های مختلف در شرایطی امیدوار و در شرایطی ناامید می‌شوند. امید اجتماعی به‌عنوان ویژگی جامعه، این است که آیا جامعه فی‌نفسه ظرفیتی برای از نو آغازکردن دارد یا خیر؟ بحث این است آیا خود جامعه ایرانی به‌عنوان ویژگی وجدان جمعی کمک می‌کند که خودش را بازسازی کند؟ جامعه ممکن است با آسیب روبه‌رو شود یا می‌تواند آن آسیب را از میان ببرد که امیدوار باشد.»

تنها شکل امکان امید، امید اجتماعی است

محمدمهدی اردبیلی درباره فلسفه موضوع امید صحبت می‌کند. او معتقد است امید لذت ناپایداری است که ناشی از تصور امر آینده‌ای است که در وقوع آن شک داریم. او سه نکته کلیدی دراین تعریف را لذت ناپایدار، امید و لذت می‌داند و می‌گوید: «امید همواره در رابطه با موضوعی از آینده است. نکته بعدی که در این تعریف آمده این است که امید امری‌است که در وقوع آن شک داریم. شک کلید فهم امید است و بدون شک ما امیدی نخواهیم داشت، اگر شکی نداشته باشیم. امید همواره ترس را هم به همراه خودش دارد. ترس از این‌که ممکن است این اتفاق نیفتد و بالعکس. بیم و امید همزمان هستند و از حیث مفهومی به هم وابسته‌اند.

شرط امید امکان است، وقتی می‌شود از امید حرف زد که وجود دارد، وقتی می‌توان آن را تحلیل کرد که امکان مطرح‌شدن باشد. هنگامی که ما با جهانی مواجه می‌شویم که در آن جبر مطلق حاکم باشد، این امید از بین می‌رود و امید فرد همواره توهم است. اگر به تنهایی به امید فرد توجه شود همواره توهم است و زیر نظام علمی له می‌شود. اگر امید فردی را به امید جمعی تبدیل کنیم به این معنا که امید فردی به ضرورت تاریخی به امید مادی تبدیل شود و در عین حال این امید مادی هم باید به امید جمعی تبدیل شود، آن‌جاست که این سوژه می‌تواند امید بورزد؛ یعنی تنها شکل امکان امید، امید اجتماعی است.»

چشم انتظار دولت نباشید

در ادامه این جلسه مقصود فراستخواه اهمیت ایجاد بستر مناسب برای عملی شدن و آزاد شدن تخیلات جامعه به شکل سازنده را بیان می‌کند. او معتقد است تجربه‌ها، ظرفیت‌ها، احساس‌ها و معانی ضمنی در این بستر مناسب آزاد می‌شود: همراهی‌های خلاق و یادگیری‌های نوظهور، ابتکارهای خوب از مردم کوچه و بازار، دانشگاه، دانشجو، کارمند، کسبه و… . به اعتقاد او این موضوع در ایران قابل آزمون است و فضای گرم و صمیمی و همبستگی در جامعه ایجاد می‌کند. امید اجتماعی از طریق گروه‌های اجتماعی ایجاد می‌شود در نتیجه این‌جا دیگر چشم ندوخته‌ایم که یک دولت به کمک ما بیاید، زیرا بستر اجتماعی را مردم در گروه‌های اجتماعی در جامعه ایجاد می‌کنند.


ایرانی ها عاشق اسم های عجیب و جدید


اسم هایی که برای انتخاب شدن باید از فیلترهای زیادی بگذرند که مهمترینشان متواتر بودن است؛ یعنی قبلا سابقه ای برای این اسم در ثبت احوال وجود داشته باشد و بعد هم طی مراحل دیگر؛ البته پدر و مادرانی که متفاوت فکر می کنند یا دوست دارند اینگونه به نظر می رسند، همه اینها را به ان می خرند تا بچه شان یک اسم «خاص» داشته باشد. اسمی که خیلی از ما بعد از شنیدنشان کمی چشمانمان را تنگ و گردنمان را کج می کنیم و می پرسیم: «خب حالا این یعنی چی؟» اسدالله پارسامهر، مولف کتاب فرهنگ نام و نام گزینی ومسئول نام وسجلی ثبت احوال کارشناسی است که در طول این گزارش ما را همراهی کرد و هر جایی که نیاز داشتیم، توضیح داد و نگذاشت که کارمان لنگ بماند.

ایرانی ها عاشق اسم های عجیب و جدید

ژابیز؟ کدام ژابیز؟

برخلاف دهه های قبل که مردم برای نامذگاری نوزادان اکثرا به دنبال نام های «متداول» بودند، در سال های اخیر به دنبال نام هایی «متمایز» هستند.

مثلا اگر در دهه ۷۰ امیر علی ها و کورش ها زیاد بودند و در دهه ۸۰ پارساها و ایلیا ها، در این سال ها نوبت به پادرا و هیراد و رشان و … رسیده است. ظهور این جریان در سال های اخیر موجب شده که مردم در نامگذاری به دنبال واژه های جدید باشند، واژه هایی که قبلا خیلی مورد استفاده قرار نمی گرفته و به دلایلی بخشی از والدین علاقه دارند که از این اسامی برای فرزندانشان استفاده کنند. این نوع نام ها را در سازمان ثبت احوال اسم های تو پدید می گویند که از چند منبع وارد پروسه نامگذاری شده اند.

شبنمی از جنگل شمال، ایرانی

خب علاقه است دیگر. بعضی وقت ها ماجرا آنقدر کشش دارد که دو فرد از فرهنگ های مختلف با هم ازدواج می کنند و همینطور می شود که اسمی از فرهنگی به فرهنگ دیگر منتقل می شود. یا حتی بعضی وقت ها یک زوج تهرانی آنقدر دوست و رفیق این ور و آن ور دارند که مثلا نهایتا با هزار جور پرس و جو انتخابشان این می شود که اسم بچه شان را از فرهنگ کردی یا ترکی یا لری انتخاب کنند. برای همین بعضی نام ها که از قومیت ها و گویش های منطقه ای وارد سطح ملی می شود و جزو گزینه های انتخابی قوم های دیگر قرار می گیرد، مثل هیوا که از زبان کردی آمده، این اسم در خود کردستان اکثرا به عنوان اسم دخترانه استفاده می شود اما در دیگر جاها به عنوان اسم پسر هم استفاده می شود یا مثلا تیامبه معنی چشم هایم که از زبان لری وارد شده یا مانلی، رایکا و ریکا در زبان مازندرانی و یا گیلوا یا گیلدا در گویش گیلکی.

این گروه از نام ها یک زیرمجموعه دیگر هم دارند، نام های دو رگه ای که نیمی از آن از یک منطقه و نیم دیگر از منطقه ای دیگر انتخاب شده. این جور ترکیب ها اکثرا به صورت ترکی – فارسی ساخته می شوند مانند آیلار، آتاشا.

آقای پارسامهر زیاد شدن نام های قومیتی را اینگونه توجیه می کند: «اینگونه نام ها به دلیل ویژگی هایی که دارند، مثل تلفظ و آهنگ زیبا با معنای قشنگ و شادابی و طراوتی که با خود دارند، مورد استقبال بقیه اقوام قرار می گیرند.»

ایرانی ها عاشق اسم های عجیب و جدید

یاس + من + گول + ا

پارسامهر می گوید: «گروه دیگری از نام های تازه به دوران رسیده، نام هایی است که توسط مردم ساخته می شود؛ یعنی اینکه اینها یا نام هایی هستندکه به صورت ترکیب جدید پیشنهادی از دو نام مستقل توسط والدین پیشنهاد می شود و یا نام ها از ترکیب چند تک واژه و واژه هایی که به تنهایی به عنوان نام استفاده نمی شوند ساخته می شوند.»

ترکیب اسم هایی که نام می برد بامزه هستند: «در اکثر نامگذاری های نوع اول از الگوی مذهبی – غیرمذهبی پیروی می شود؛ مانند امیر آرشام، محمد آریا، یاسمین زهرا و … اما نمونه های دیگری هم وجود دارد که از این الگو پیروی نمی کنند، مانند یاس باران. پارسامهر معتقد است: «این نوع ترکیبات هم ظاهر جدیدی را به واژه می بخشد و هم به آن ترفیع معنایی می دهد. یعنی بار معنایی و بار عاطفی واژه را از جهت مثبت بالا می برد چون بعضی واژه ها ممکن است به تنهایی ویژگی خاصی نداشته باشندولی وقتی در ترکیب با یک واژه دیگر استفاده می شوند زیباتر جلوه می کنندوترکیبات این دو واژه نام متفاوت و متمایز از دیگر نام ها را در اختیار ما قرار می دهد.»

حالا البته همه ماجرا هم به این سادگی ها نیست. مثلا شما فکر کنید برای دختر یا خواهرتان یا هر کسی اسمی به نام «زیبا مهر» انتخاب می کنید. تحلیل لغوی این ماجرا در ثبت احوال این می شود: «یکسری از نام ها از تلفیق چند جزء واژگانی تشکیل شده اند که معنای خوبی دارند، مثل زیبامهر که می شود هم آن را به صورت ترکیب دو واژه زیبا + مهر (عاطفه زیبا داشتن) در نظر گرفت و هم ترکیب واژه های زی + با + مهر (با مهربانی زندگی کن) و …» ضمن اینکه کشفیات ما نشان می دهد آمار نامگذاری فرزندان از طریق یکسری از این واژه هایغ نوساخته به شدت دارد بالا می رود.

یکی اش همین «مهری ماه» که احتمالا شما را هم مثل ما یاد یک چیزهایی می اندازد. «نیلفام» و یا «هویار» که هم معنای زیبایی دارند و هم خوش آوا هستند، از نوع واژه های نوساخته هستند که این روزها کلی طرفدار پیدا کرده اند.

خسرو کجا بود دیگه؟

پارسامهر برای جریان نامگذاری در ایران چهار سطح قائل است. نام های دینی و مذهبی – نام های ایرانی و ملی – نام های قومی و منطقه ای – نام های خارجی و فرنگی: «چندین سال است که این سطوح الگوی نامگذاری اکثریت مردم بوده است اما در حال حاضر و با توجه به وضعیتی که در فرهنگ نامگذاری ایرانی به وجود آمده، این سطوح در حال دگرگونی و جابجایی است؛ مثلا در آینده به احتمال زیاد نام های قومی و منطقه ای به سطح دو ارتقاء پیدا می کند و یا نام های ایرانی و ملی از گردونه نامگذاری خارج می شوند چون در یک زمانی هر یک از این نام ها مورد اقبال بوده ولی در حال حاضر، آن شادابی و تازگی را ندارد و به نوعی دِمده شده. مثل واژه خسرو و داریوش و رستم، که در دوره های قبل جزو انتخاب های پرطرفدار نامگذاری بوده اند اما در حال حاضر از اقبال کمتری برخوردارند.»

چرا باید بچه مان صاحب یک اسم درست و درمان باشد؟

۱- برای اینکه بفهمیم چگونه باید یک نام درست درمان برای بچه انتخاب کنیم باید خیلی از نکات را در نظر بگیریم؛ اول از همه اینکه اسم انتخابی باید معنای خوبی داشته باشد، بعضی اسم ها هستندکه در لغتنامه معنای خوبی دارنداما در واقعیت تصویر خوبی به ذهن متبادر نمی کنند و یا کژتابی دارند. اینگونه اسم ها موارد خوبی برای انتخاب نیستند چون والدین نمی توانند همه جا دنبال بچه راه بیفتند ومعنی واقعی اسم بچه شان را به همه اعلام کنند.

۲- نکته بعدی اینکه نام انتخابی باید خوش آوا و گوشنواز باشدو بقیه برای تکرار کردنش زیاد به زحمت نیفتند. کسی که اسم نوزادش را هیژا می گذارد، حتما باید قبل از آن یک دوره آموزش زبان کُردی بگذراند تا بچه اش را درست تلفظ کند.

۳- موقع انتخاب اسم به این مسئله دقت کنید که نام انتخابی در حالت عامیانه و کوتاه شده چه صورتی به خود می گیرد. گاهی اوقات یک اسم متناسب زیبا با کمی تغییر تبدیل به یک اسم نامتناسب با معنای بد می شود.

۴- نکته دیگر اینکه به معنای اسم و نوع تلفظ آن در زبان های دیگر توجه کنید که اگر فردا، پس فردا کودکتان فرار مغزها شد، در کشورهای دیگر با مشکل مواجه نشود.

۵- به این مسئله حتما دقیقا کنید که در طول تاریخ چه کسانی صاحب این نام بوده اند، به بهانه متفاوت بودن، اسم یک پادشاه ستمگر و عیاش را روی فرزندتان نگذارید.

۶- و در آخر اینکه قرار نیست همه بچه هایی که به دنیا می آیند، آرتیست و آرت دوست باشند، جوری برای کودکتان اسم انتخاب کنیدکه اگر راننده کامیون یا جراح مغز و اعصاب شد. رویش بشود اسمش را بنویسد و زیرش را امضا کند.


آموزش تصویری مدل های جدید طراحی ناخن ۲۰۱۷


طرح های متنوع و زیادی برای ناخن وجود دارند که می توانید با توجه به سلیقه خود بهترین را انتخاب کنید. طراحی ناخن با طرح های گلدار، فرنچ، رنگ های خنثی، رنگ های جیغ یا… هر کدام برای موقعیت های خاصی مناسب اند اما اگر می خواهید که ناخن هایتان بیش از همیشه توی چشم باشد، به خصوص در فصلی چون تابستان، ما مدل های زیبایی را به شما پیشنهاد می دهیم.

در این مطلب چند روش مختلف برای طراحی ناخن برایتان انتخاب کرده ایم که کاملا کاربردی و زیبا هستند. با دنبال کردن مراحل آن به سادگی دستانی جذاب تر از همیشه داشته باشید.

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

جدیدترین مدلهای طراحی با لاک ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

آموزش گام به گام و تصویری طراحی با لاک ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

مدلهای جدید طراحی ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن

عکسهای مدل جدید طراحی با لاک ناخن ، طرح های جدید و زیبای ناخن

مدل های جدید طراحی ناخن