Tag Archives: ایرانی

لباس هنرپیشه‌های ایرانی در فستیوال‌های جهانی


روزنامه شهروند – دریا فرج‌پور: چند روزی می‌شود که دوباره موضوع لباس پوشیدن هنرمندان و به‌خصوص هنرپیشگان زن ایرانی در مجامع و فستیوال‌های بین‌المللی در فضای مجازی مطرح شده است.

در روزهای اخیر، درحالی‌که انتخاب لباس لیلا حاتمی در فستیوال کن‌ سال ٢٠١٤ به‌عنوان یکی از ١٠ لباس پوشیده برتر این رخداد بزرگ سینمایی نگاه‌ها را متوجه این موضوع کرد، فرش‌های قرمز و فوتوکال‌های دو فیلم ایرانی حاضر در فستیوال کن امسال نیز خبرسازترین رخدادهای فضای رسانه‌ای غیررسمی ایران شدند تا به یک آن، لباس بازیگران ایرانی در مجامع جهانی بدل به سوژه‌ای همگانی در فضای سینما و رسانه‌ای ایران شود.

البته در کن امسال، از این‌رو که زنان فیلم اصغر فرهادی جزو زنان شناخته‌شده غیرایرانی عالم سینما بودند و به همان نسبت هم باتجربه در چنین مواردی؛ فشار انتقادات بیشتر به سوی هنرمندان فیلم جدید جعفر پناهی مایل بوده و شگفت که بنا به هر دلیلی هنرمندان این فیلم هم با ظاهر عجیب‌شان در فوتوکال و فرش قرمز بهانه کافی را دست منتقدان داده‌اند.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

به‌خصوص بهناز جعفری که لباس و حجاب سفت و سختش در فرش قرمز فیلم سه رخ و لباس عجیبش در مراسم فوتوکال دستمایه بی‌شمار شوخی‌های بامزه و بی‌مزه مجازی شده‌ است. حال بگذریم از ظاهر غریب مرضیه رضایی که همگان به تشبیه او با خانوم ‌هاویشام یا زنان خون‌آشام فیلم‌های ترسناک پرداخته‌اند.

دنیای شیرین رد کارپت…

رد کارپت یا همان فرش قرمز خودمان دنیای عجیب، جالب و پرحاشیه‌ای است. دنیایی که باعث می‌شود هنرمند در یک آن، بیش از تمام تلاش‌هایی که در زمان ایفای نقش کرده، در چهارگوشه دنیا دیده شود. کافی است دو قدم روی این فرش جذاب راه بروی. ناگهان می‌بینی که در سراسر دنیا درباره لباس و ظاهرت صحبت می‌شود. این خاصیت فرش قرمز است؛ دنیای رد کارپت… سینمای ما با این‌که در سال‌های اول انقلاب چنین مراسمی را با انگ ابزارهای سرمایه‌داری و پول نادیده گرفت، اما هرچه زمان گذشت و هرچه حضور بین‌المللی سینمای ایران رونق بیشتری گرفت، سینماگران دیدند که ناچار از رعایت حداقل‌ها و استانداردهایی در این زمینه هستند.

البته برای هنرمندان مرد این موضوع چندان قضیه بغرنجی نبود و به سهولت می‌توانستند از پس حواشی آن برآیند، اما بازیگران زن با چالش‌های بزرگی در این زمینه مواجه بودند. بازیگرانی که هم می‌بایست قواعد و قوانین حاکمیتی را درباره نوعی پوشش معیار زنانه رعایت می‌کردند و هم این‌که با رعایت ظرافت‌ها و حساسیت‌های آرتیستیک از انگشت‌نما شدن در مجامعی که دنبال کمترین بهانه‌ای برای زیر سوال بردن ایران بودند، جلوگیری می‌کردند. چنین شد که پوشش بازیگران زن در جشنواره‌های خارجی اهمیتی استراتژیک پیدا کرد!

موج جهانی تحسین و تقبیح

امروزه در فستیوال‌ها و مراسم گوناگون، فرش‌های قرمز بخش جدایی‌ناپذیر رویداد‌های هنری هستند و از اسکار تا کن و حتی فستیوال‌های درجه دو و سه شاهد رژه سلبریتی‌های زن و مرد با مد و لباس‌های مختلف هستیم. درواقع سلبریتی‌ها که می‌دانند هر تصویرشان ظرف چند دقیقه با موجی میلیونی از کامنت‌ها و لایک و استدلال‌ها در سراسر گیتی روبه‌رو خواهد شد، همواره علاقه‌مند هستند تا با تیپ و استایل خاص خود روبه‌روی دوربین خبرنگاران حاضر شوند.

الگویی که در سراسر دنیا گسترش یافته و به نظر می‌رسد به بخشی از فرهنگ رویداد‌های هنری تبدیل شده است. بازیگران ایرانی هم از این قاعده کلی مستثنی نیستند و در تمام این سال‌ها از این نظر در نقطه فوکوس رسانه‌های داخلی و خارجی قرار گرفته‌اند.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

کت و کراوات و شلوارک

جوایز و افتخارات جعفر پناهی در ونیز و برلین، نامزدی مجید مجیدی در اسکار، نخل طلا و انبوه جوایز دیگر عباس کیارستمی و اسکارهای اصغر فرهادی سینمای ایران را وارد رادار سینمای جهان و زمینه حضور سلبریتی‌های ایرانی روی فرش قرمز‌های معتبر را فراهم کرده است. از آن به بعد تصاویر لباس و برندی که هنرپیشه‌های کشورمان بر تن داشتند، مثل سلبریتی‌های سرزمین‌های دیگر روی جلد مجلات معتبر مد و لباس و سینمای دنیا نشست. اتفاقی که درون مرزها هم بازتاب‌های فراوانی یافت و تحسین‌ها و البته انتقادات فراوانی را موجب شد.

در این سال‌ها نیکی کریمی، مریلا زارعی، ساره بیات، نگار جواهریان، فاطمه معتمد آریا، ستاره پسیانی، لیلا حاتمی و ترانه علیدوستی بارها و بارها تیتر و عکس مجلات و رسانه‌های مختلف شدند.

سلیقه قابل اتکای یک هنرمند ایرانی

در‌ سال ٢٠١٢ لیلا حاتمی با لباسی بلند و در ‌سال ٢٠١٤ نیز با لباسی که طراحش آن را لباسی ۱۴۰ساله با زردوزی و جزییات فوق‌العاده نمادی از زیبایی و ظرافت زنانه خواند که متعلق به خانواده‌ای در ایران بود که بیش از ۱۸۰‌سال از آن نگهداری کرده بودند؛ چشم‌ها را متوجه ظرافت و زیبایی پوشش خود کرد و درنهایت هم هر دو بار در لیست بهترین لباس‌های جشنواره با وجود پوشش حجاب قرار گرفت. این شاید نخستین‌باری بود که یک هنرپیشه زن ایرانی از این نظر موفق می‌شد. اتفاقی که بعدها هم برای این بازیگر خوش‌پوش رخ داد و او در کن و اسکار توانست با ظاهر شیک و ظریفش سلیقه بانوی ایرانی را به جهانیان نشان دهد.

ترانه علیدوستی نیز با حضورش در فیلم فروشنده اصغر فرهادی در مراسم کن ۲۰۱۶ فرانسه فرصتی برای نمایش لباسی کاملا متفاوت با سبک سلبریتی‌های شرکت‌کننده در کن به دست آورد؛ که آن نیز مورد توجه قرار گرفت. استایلی کاملا پوشیده که تصویر متفاوتی از دختران ایرانی را به دنیا مخابره می‌کرد.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

سلیقه‌های عجیب و غریب آقایان و خانم‌های بازیگر

بهناز جعفری و مرضیه رضایی در درو کردن انتقادات فراوان برای نوع لباس پوشیدن‌شان تنها نیستند و تاکنون بازیگرانی چون نگار جواهریان بازیگر حوض نقاشی در جشنواره ٢٠١٣ آسیا پاسیفیک با بلوز و دامن بلند مشکی و نیم‌چادری از حریر با رودوزی‌های طلایی، سحر دولتشاهی، بهنوش بختیاری و شیلا خداداد در حضور جهانی فیلم گاوخونی، گروه بازیگران زنِ فیلم گس با بلوز، شلوار گشاد، چکمه و پوتین روی فرش قرمز جشنواره رُم، لادن مستوفی، اندیشه فولادوند و… نشان داده‌اند در زمینه انتخاب لباس مناسب سلیقه چندان قابل اتکایی ندارند و به این دلیل آماج انتقادات فراوانی قرار گرفته‌اند.

البته بازتاب رسانه‌ای لباس‌های بازیگران ایرانی منحصر به حضورهای بین‌المللی آنها نمی‌شود و همه ساله لباس‌های بازیگران ایرانی در جشنواره فیلم فجر هم سوژه مردم و رسانه‌ها می‌شود. درواقع همه ساله جشنواره فیلم فجر پر می‌شود از حاشیه‌های غیرسینمایی.

شاید حاشیه‌سازترین بازیگر از این نظر «نوید محمدزاده» باشد که همواره با لباس‌های عجیب و غریبش در مراسم‌ها و جشنواره‌های مختلف توجه مردم و رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. لباس‌هایی که گاهی با نقدهای جدی روبه‌رو می‌شود و گاهی هم هواداران خاص خودش را دارد. فراموش نکرده‌ایم شلوارهای کوتاه و فاق بلند این بازیگر در جشنواره کن را که سوژه روز رسانه‌ها شدند. یا مریم معصومی که بیش از فیلم‌ها در صفحات مجازی می‌درخشد و البته در فرش‌های قرمز داخل کشور. او که در جشنواره دو‌سال پیش با آن لباسی که سرشانه‌های تیز داشت، سوژه رسانه‌ها شده بود، در سال‌های اخیر تا حدی عادی‌تر لباس می‌پوشد.

دنیای شیرین فرش قرمز و عکس و خبر و لایک!

آنا ثانی

آنا ثانی؛ طراح لباس سحر دولتشاهی، مهتاب کرامتی، آزاده صمدی و… می‌گوید: لباس‌های عجیب و غریب برخی هنرمندان برایم جالب است. این‌که خودم این طور طراحی نمی‌کنم دلیل بر این نیست که دوست نداشته باشم. جامعه شناختی من در طراحی لباس به یک شکل دیگری است. اما اگر آن آقا به من مراجعه کند من آن لباس‌های عجیب را تعدیل می‌کنم. نگاه من نگاه کلاسیک‌تری است.

مثلا برند ورساچه کارهای عجیب و غریبی تولید می‌کند که طرفداران خودش را هم دارد اما سلیقه من نیست. اما برند دیور کلاسیک کار است. در فضایی که همه چیز یک کادر دارد خب، برخی یک شهامتی دارند. راستش را بخواهید این شهامت برای من قابل تحسین است اما من نمی‌توانم این کار را انجام بدهم.


دو دفترچه‌ای بودن ۶ میلیون ایرانی؛ آیا این انصاف است؟


روزنامه آرمان امروز – نگین باقری: دو دفترچه بیمه، مراجعه به دو پزشک متفاوت و استفاده دوباره از پوشش بیمه‌ای در یک روز. تکرار چنین روندی حتی تا سه مرتبه نیز جا دارد. همین مساله کافی است که فقدان یکپارچگی در نظام بیمه‌ای به چشم آید. گرچه بارها و بارها مقابله با این معضل به میان آمده اما کوچک‌ترین بهبودی در روند آن حاصل نشده است. از این رو باید گفت که در نهایت دود همپوشانی بیمه‌ها به چشم نظام سلامت می‌رود.

مقابله با چند بیمه‌ای‌ها

برخی‌‌ دو دفترچه بیمه دارند، حتی در مواردی آمار به سه دفترچه هم می‌‌رسد. مثلا دخترخانمی از طریق محل کار خود دفترچه بیمه تامین اجتماعی دارد. از طرف دیگر، با داشتن دفترچه بیمه سلامت به‌علت مجرد‌بودن تحت پوشش بیمه پدر خود نیز است یا معلولانی که دفترچه بیمه سلامت را از سازمان بهزیستی گرفته و حق بیمه تامین اجتماعی خود را نیز می‌‌پردازند.

بیماران خاص نیز در زمره چند دفترچه‌ای‌‌ها می‌‌گنجند. چنان که براساس پیش‌بینی وزارت رفاه افراد دارای بیماری‌های خاص که چند دفترچه بیمه دارند، سالانه حداقل ۲۵۰ تا ۳۰۰‌میلیارد ریال هزینه غیرضروری به بیمه‌‌ها تحمیل می‌‌کنند. بنابراین کم نیستند افرادی که از دایره خدمات به‌طورمضاعف بهره می‌‌برند و در مقابل نیز افرادی از حداقل‌‌ها برخوردار نیستند. آن چنان که به‌گفته علی ربیعی، وزیر کار شش‌میلیون ایرانی دفترچه تامین اجتماعی ندارند.

گرچه با توجه به اختیارات اعطایی به قوه مجریه بر اساس تبصره ۲۴ قانون بودجه سال ۱۳۹۵، مقرر شد دفترچه‌های بیمه پایه درمانی مازاد افرادی که بیش از یک دفترچه بیمه پایه درمانی دارند و تا پایان شهریور سال گذشته نسبت به تعیین تکلیف و انتخاب یک دفترچه اقدام نکنند، ابطال شود، اما آنچه در عمل دیده شد خلاف این ادعا بود. آن چنان که اطلاع‌‌رسانی گسترده انجام نشد و اصلا عده‌‌ای از افراد از چنین رویکردی خبر نداشتند. با وجود این، پس از گذشت سال‌ها همچنان معضل همپوشانی دفترچه‌های بیمه حل نشده است. این در حالی است که براساس برنامه ششم توسعه و دولت هر ایرانی باید یک دفترچه بیمه درمان داشته باشد.

براساس اعلام آمارها ۸۱‌میلیون و ۱۵۰‌هزار دفترچه بیمه در کشور صادر شده است که از این تعداد ۳۸‌میلیون و ۸۸۳‌هزار و ۳۹۸ دفترچه برای بیمه سلامت ایرانیان است که ۴۷/۹۲‌درصد از دفترچه‌‌ها را به خود اختصاص می‌دهد. همچنین ۳۶‌میلیون و ۲۲۱‌هزار و ۸۴۳ دفترچه بیمه یعنی ۴۴/۶ ‌درصد برای بیمه تامین اجتماعی، یک‌میلیون و ۲۴۵‌هزار دفترچه بیمه یعنی ۱/۵۳‌درصد برای کمیته امداد و چهار‌میلیون و ۸۰۰ دفترچه بیمه یعنی ۵/۹۱‌درصد برای نیروهای مسلح است. گرچه شهریور امسال ایرج حریرچی، سخنگوی وزارت بهداشت گفت که هفت‌میلیون ایرانی دو دفترچه دارند، اما آمارهای اخیر این تعداد را شش‌میلیون نفر تخمین زده است. بی‌تردید همپوشانی بیمه‌‌ها بودجه سالانه را تحت تاثیر قرار می‌‌دهد و موجب اتلاف آن می‌شود. از این رو عدم به‌کارگیری تدبیرهای کارآمد تبعاتی دارد که در پاره‌‌ای موارد غیرقابل جبران است.

مقابله با موازی‌کاری‌ها

پرونده الکترونیک سلامت، نرم‌افزاری است که قرار بود از دوره‌‌های پیشین اطلاعات بهداشتی ایرانیان را ثبت ‌کند و به حذف سیستم کاغذی شبکه بهداشت بپردازد. از سوی دیگر، با موازی ‌کاری و صرف هزینه برای غربالگری مردم نیز مقابله کند، اما تاکنون آن چنان که باید و شاید این پرونده‌سازی برای بیماران عملیاتی نشده است. با وجود این، دی امسال معاون بهداشت وزارت بهداشت قول مساعد داد که تا انتهای سال ۱۳۹۷ سامانه پرونده الکترونیک سلامت را برای آحاد جامعه کشور اجرایی خواهد کرد. از این رو باید گفت که همین رویکرد می‌تواند خطاهای سیستم مثل استفاده هم‌زمان از چند دفترچه بیمه پایه را حذف کند.

دو دفترچه‌ای‌بودن ۶ ‌میلیون ایرانی

ماه جاری عضو کمیسیون اجتماعی مجلس با بیان اینکه شش‌میلیون ایرانی دو دفترچه بیمه دارند، اجرای آزمون وسع را نیازمند همکاری موثر بیمه سلامت، وزارت بهداشت و تعاون دانست. رسول خضری با بیان اینکه ۱۰‌میلیون و ۴۰۰ ‌هزار نفر در طرح تحول سلامت تحت پوشش بیمه سلامت همگانی قرار گرفتند، گفت که متاسفانه پنج تا شش‌میلیون از این میزان دو دفترچه بیمه داشته و از دو محل یارانه درمان می‌‌گیرند. بنابراین باید تعدادی از آنها حذف یا آزمون وسع در مورد آنها انجام شود. نماینده مردم سردشت و پیرانشهر در مجلس با بیان اینکه بر اساس قانون بیمه همگانی مصوب سال ۷۳ هر ایرانی باید دارای یک دفترچه باشد، ادامه داد: این قانون در سال ۹۳ و با اجرای طرح تحول سلامت بعد از ۲۰ سال اجرایی شد.

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در رابطه با اجرای آزمون وسع برای دارندگان بیمه سلامت، بیان کرد: سازمان بیمه سلامت بر اساس قانون اختیار انجام این کار را دارد و می‌تواند میزان وسع افراد را مشخص کند تا متناسب با نتایج ارزیابی، افراد نیازمند از خدمات رایگان بیمه بهره‌مند شده و سایر افراد نیز بابت خدمات ارائه شده حق بیمه را پرداخت کنند. نماینده مردم سردشت و پیرانشهر در مجلس دهم، ادامه داد: به‌طور قطع دولت باید سازوکار اجرای آزمون وسع را فراهم کند؛ تحقق این کار نیازمند همکاری هماهنگ بیمه سلامت، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و وزارت بهداشت است. به گزارش خانه ملت، عضو کمیسیون تلفیق بودجه ۹۷ اظهار کرد: بر اساس مصوبه روزهای اخیر کمیسیون تلفیق مقرر شد هفت‌هزار و ۵۰۰‌میلیارد تومان برای رفع مشکل کسری بودجه به سازمان بیمه سلامت اختصاص یابد.

تهدید چرخه خدمات بیمه‌ها

«استفاده برخی افراد از چندین دفترچه بیمه معضلی است که از گذشته وجود داشته و مشکل قانونی هم ندارد. باید در ابتدا سازمان‌های مجری اعم از بیمه سلامت، تامین اجتماعی، خدمات درمانی، نیروهای مسلح و سایر بیمه‌ها از یک سامانه مشترک استفاده کنند و استعلامات لازم را انجام دهند تا آنهایی که از چندین دفترچه بیمه استفاده می‌کنند، دفاترشان حذف شود. آن چنان که این مساله یک هزینه ذاتی به گردن کشور می‌اندازد.» اینها را همایون هاشمی به «آرمان» می‌گوید؛ عضو کمیسیون بهداشت مجلس. به‌گفته او سامانه جامعه ایرانیان توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی رونمایی شد و قرار بود که همه نهادهای خدمات اجتماعی از این سامانه مادر استفاده کنند، ولی نمی‌دانم که چرا این مساله به سرانجام نرسید یا حتی اگر رسیده چرا به خوبی انجام نشده که مشکلاتمان در این حوزه برطرف شوند.

او ادامه می‌دهد: درواقع همپوشانی نمی‌‌گذارد که ما استفاده از خدمات را توسعه دهیم. برای مثال افرادی از یک خدمت دو مرتبه استفاده می‌کنند، ولی برخی حداقل استفاده از خدمات را دارند. هاشمی خاطرنشان می‌کند: همچنین افرادی هستند که از خدمات سازمان بهزیستی و کمیته امداد استفاده می‌کنند. البته من شنیده‌ام که این دو سازمان همپوشانی‌ها را مغایرت‌گیری کرده‌اند. این عضو کمیسیون بهداشت مجلس عنوان می‌کند: ما خلأ قانونی نداریم.

باید دستگاه‌های اجرایی ورود پیدا کرده و این همپوشانی‌ها را مغایرت‌گیری و رفع مغایرت کنند. او بیان می‌کند: براساس نص قانون هر ایرانی می‌تواند از یک صندوق بیمه‌ای استفاده کند. در غیراین صورت سازمان‌های بیمه‌گر متضرر می‌شوند. از این رو منافع این سازمان‌ها ایجاب می‌کند که مدیران این موضوع را جدی بگیرند. او اظهار می‌کند: گرچه شش‌میلیون ایرانی دو دفترچه بیمه دارند، اما با جمعیت زیاد کشور این رقم به چشم نمی‌آید. هاشمی خاطرنشان می‌کند: بودجه حوزه سلامت محدود است و هم‌اکنون ما با کمبود منابع و نقدینگی در این حوزه دست و پنجه نرم می‌کنیم.

این عضو کمیسیون بهداشت مجلس می‌افزاید: حوزه تغییر و تحول سلامت بالغ بر ۱۵ الی ۱۶‌هزار‌میلیارد بدهی دارد. بنابراین همپوشانی‌ها هم هزینه مضاعفی را بر دوش دولت و سازمان‌های بیمه‌گر می‌گذارند و هم در عمل چرخه خدمات بیمه‌ها را در معرض تهدید قرار می‌دهد. بنابراین برای از بین بردن این مشکلات به آمار و پیمایش اطلاعات نیاز داریم. او اضافه می‌کند: اگر ما رقم ریالی که برای این شش‌میلیون نفر هزینه می‌شود به توسعه اختصاص دهیم، بسیاری از مشکلات حل خواهد شد. او توضیح می‌دهد: دو راهکار پیش رو داریم. یکی کار فرهنگی است که باعث آگاهی مردم می‌شود.

درواقع عملا مانع از دست رفتن منابع می‌شویم. دومین کار این است که (همان‌طور که اشاره کردم) پیمایش اطلاعات داشته باشیم و بنا به اطلاعات سازمان‌های بیمه‌گر افراد را مکلف کنیم که از یک دفترچه استفاده کنند. این کار شدنی است. گرچه در طول ۱۰ سال گذشته این همپوشانی‌ها برطرف نشده و هنوز شش‌میلیون نفر دو دفترچه بیمه دارند. هاشمی می‌افزاید: این مساله بیشتر به سوء مدیریت و رفتارهای مدیریتی برمی‌گردد که گاهی ضررهای جبران‌ناپذیری را به‌همراه دارد که امیدوارم هرچه زودتر برطرف شود.

هدررفت منابع درآمدی

در تشخیص همپوشانی‌های اطلاعاتی باید سه مقوله سطح خدمات، اعتبارات صرفه شده و منابع مورد توجه قرار گیرد كه در بخش سطح خدمات با سه سطح پایه، همگانی و مكمل مواجه هستیم. از این رو وقتی افراد همزمان از چند نهاد بیمه‌‌ای استفاده می‌کنند بی‌‌‌شک منابع درآمدی سازمان‌های بیمه‌‌گر را نشانه می‌‌گیرند که این مساله به حوزه سلامت لطمه وارد می‌کند. بنابراین کمی و کاستی‌ها در همپوشانی بیمه‌‌ها به عوامل بسیاری بستگی دارد که باید توسط متولیان امر بررسی شود.


پردرآمدترین شغل ها برای خانم های ایرانی


وبسایت آفتاب: این روزها داشتن شغلی پر درآمد دغدغه فکری بسیاری از خانم ها شده است. یک شغل خوب و پردرآمد که با روحیه شما سازگار باشد، نه تنها باعث بالا رفتن استقلال مالی است بلکه از لحاظ روانی باعث بالا رفتن اعتماد به نفس می شود. بدون شک برای رسیدن به هر حرفه و شغلی باید مسیری را طی کنیم، پس بهتر است قدم در راهی بگذاریم که می دانیم هدفی طلایی انتظار ما را می کشد.

فراموش نکنید که هر راهی مشکلات و سختی های خود را دارد. اگر در طول مسیر به درستی قدم برندارید در آخر راه با مشکل مواجه می شوید و به نتیجه موردنظر نمی رسید. البته در این مشاغل هیچ ترتیب آماری وجود ندارد؛ همه چیز نسبی است و به توانایی های شما بستگی دارد.

هرچه مردم زیباتر، درآمد شما بیشتر

در روزگاری که زیبا بودن و زیبا دیده شدن برای همه ما پر اهمیت است، بسیاری از خانم ها مدت زمان زیادی از وقت خود را در آرایشگاه ها می گذرانند. علاوه بر آن هر روز بر تعداد و تنوع روش های زیبایی مانند کاشت ناخن،اکستیشن و. . . افزوده شده و این امر باعث جذب بیشتر خانم ها به آرایشگاه ها می شود. کافی است شما مدت کوتاهی حدود یک تا دو سال را به یادگیری حرفه آرایشگری اختصاص دهید. سعی کنید در این مدت توانایی های خود را ارتقا دهید تا صاحب یکی از مشاغل پر درآمد ایران شوید. خانم «ش» با ۲۰ سال سابقه در این حرفه می گوید:«کافی است فرد پس از دوره دیدن با اصول اولیه کار آشنا باشد. اگر در زمینه ای کمی ضعیف است همکاری را انتخاب کند که در آن زمینه مهارت دارد تا با همکاری یکدیگر آرایشگاه را اداره کنند.

پردرآمدترین شغل ها برای خانم های ایرانی

هرچند هزینه روزانه آرایشگری نسبتا زیاد است اما به نسبتی که لوازم کار ما گران می شود، هزینه ای که از مشتریان دریافت می کنیم بالا می رود. »مزیت مثبت این حرفه علاوه بر درآمد بالا، محیط شغلی آرام و به دور از خطرات و گرما یا سرمای محیط بیرون است. از معایب این حرفه می توان به این موضوع اشاره کرد که شما باید بعد از اتمام دوره آموزش آرایشگری، اقدام به افتتاح آرایشگاه کنید. هزینه های اولیه که شامل اجاره مکانی مناسب، لوازم آرایشی بهداشتی و… می شود هم نسبتا زیاد است اما درصورتی که مراحل را دقیق و درست طی کنید، استقبال از آرایشگاه شما درآمدی فوق العاده برای تان درپی دارد.

روپوش سفید جادویی

پزشکی یکی دیگر از مشاغل پر درآمد است. سلامت جسم و بدن همیشه برای افراد مهم است و مردم همیشه، حتی بدون آنکه خود بخواهند به پزشکان نیاز دارند. علاوه بر آن این روزها بازار جراحان زیبایی و متخصصان پوست و زیبایی داغ داغ است و تعداد مراجعه کنندگان آنها هر روز بیشتر از روز قبل است. البته ناگفته نماند که دستیابی به این شغل نیاز به تلاش و صبر و حوصله بیشتری دارد. خانم «ف. شاه بختی» که ۱۱ سال است در این زمینه و در حوزه دندان پزشکی فعالیت می کند، می گوید: «اگر خانمی احتمال دهد که بعد از گرفتن مدرک به دلیل جنسیتش مراجعه کننده زیادی ندارد، کاملا در اشتباه است. من از اوایل کارم مراجعه کننده داشتم و از درآمدم راضی هستم.

پردرآمدترین شغل ها برای خانم های ایرانی

عکاسی

گرفتن عکس یادگاری در مناسبت های مختلف همیشه مورد علاقه مردم بوده است. ممکن است به دلیل عرضه گوشی های دوربین دار و دوربین های عکاسی خانگی در بازار، این تصور وجود داشته باشد که مردم دیگر به آتلیه های عکاسی مراجعه نمی کنند، در صورتی که این تصور کاملا اشتباه است و گذر اکثر مردم حداقل چند بار در زندگی خود برای داشتن عکس حرفه ای به آتلیه های عکاسی می افتد. برای رسیدن به این حرفه کافی است در یکی از کلاس های آموزش عکاسی، که در این روزها تعداد آنها هم کم نیست، شرکت کرده و در طول کلاس مهارت خود را بالا ببرید. ممکن است در ابتدا هزینه کلاس و تهیه دوربین عکاسی بالا به نظر برسد اما فراموش نکنید این هزینه یک سرمایه گذاری است.

پردرآمدترین شغل ها برای خانم های ایرانی

کافی است پشتکار و ابتکار به خرج دهید تا مردم با دیدن چند نمونه از کارهای شما برای اینکه از آنها عکس بندازید در صف باشند. در این صورت شما ۱۰ برابر هزینه اولیه خود درآمد کسب می کنید. از نظر خانم «ح. حسینی» که ۴ سال است آتلیه تخصصی دارد، مزیت این حرفه در این است که عکاس قادر است مشتریانش را خودش انتخاب کند و هیچ مراجعه کننده آقایی را نپذیرد. هزینه روزانه آن کم است و کافی است یک دوربین حرفه ای بخرید و تا چندین سال از آن استفاده کنید. کاهش تعداد مراجعه کنندگان در ماه های خاص سال و هزینه های ارتقا دادن ابزار کار نکته منفی این شغل محسوب می شود.

جدایی های درآمد زا

پیشنهاد شغل وکالت به دلیل تقاضای مشتری​ها کمی غم انگیز به نظر می رسد اما حقیقت همیشه تلخ بوده و بسیاری از افراد در شرف طلاق نیاز به یک وکیل دارند. علاوه بر طلاق و جدایی،مردم برای مسائل دیگری مثل تقسیم ارث و میراث، کش مکش راجع به یک ملک و. . . نیازمند وکیل هستند. شاید قبول شدن در رشته حقوق برای بسیاری از ما کابوس باشد اما مسئله قابل توجه این است که آنچه در این رشته اهمیت دارد قبول شدن در آزمون وکالت بعد از دریافت مدرک لیسانس از هر دانشگاهی است. در کارت مشخصات هیچ وکیلی، دانشگاهی که او در آن مدرک گرفته ذکر نشده است. پس از آن کافی است در اولین پرونده حقوقی خود موفق شوید تا متقاضیان خواستار ملاقات با شما شوند.

خانم «میم. عسگری»، وکیل پایه یک دادگستری با ۷ سال سابقه است. او درباره شغل وکالت می گوید:« حضور زنان وکیل در حمایت از حقوق زنان بسیار تاثیرگذار است. زیرا خانم ها به خاطر جنسیت یکسان با زنان وکیل، احساس راحتی بیشتری با آنان می کنند و در نتیجه در مسائل مربوط به حقوق زن ، مراجعات خانم ها بیشتر به سوی وکلای خانم است.»نکته مثبت درباره این رشته این است که حتی در صورتی که شما در پرونده ای موفق نشوید باز هم حق الزحمه خود را دریافت می کنید. همچنین می توانید به راحتی با کسانی که به نظرتان مطلوب نیستند همکاری نکنید. نکته ناخوشایند درباره این حرفه، شکست است. اگر شما در یکی از پرونده های خود شکست بخورید اعتبار خود را برای مدت طولانی از دست می دهید. به ویژه اگر این پرونده، اولین پرونده کاری شما باشد.

مدیریت بیمه؛ ضامن درآمد شما

دنیای امروز، دنیای حوادث غیر قابل پیش بینی است؛ به همین دلیل مردم برای محافظت کردن از جان و اموال خود همواره از بیمه استقبال می کنند. در صورتی که در یکی از رشته های مرتبط با مدیریت بیمه، دارای مدرک تحصیلی هستید می توانید پس از درخواست از مراکز بیمه، مدیر یکی از شعبه های دفاتر بیمه باشید. البته در صورتی که در این زمینه دارای مدرک تحصیلی نیستید هم نباید ناامید شوید. کافی است کمی صبر و پشتکار داشته باشید و بعد از شرکت در کلاس های آموزشی که توسط شرکت های بیمه برگزار می شود و جلب رضایت آنها صاحب دفتر بیمه شوید.

پردرآمدترین شغل ها برای خانم های ایرانی

خانم «ش. نیلقاز» ۵ سال است که مدیریت نمایندگی بیمه را بر عهده دارد. توصیه او به شما این است که فراموش نکنید این حرفه نیاز به ارتباطات قوی و بازاریابی خوب دارد. در این صورت است که شعبه شما به شعبه شناخته شده تبدیل می شود. در ازای بیمه کردن اموال مردم، شما پورسانت خود را که بین ۵ تا ۲۵ درصد است، دریافت می کنید.


اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود


مجله مهر: «منا هوبه فکر» عکاس جوانی است که قرارست سال آینده به عنوان اولین بانوی عکاس ایرانی به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه برود. با این عکاس جوان و فعال گفتگو کردیم.

خرداد در راه برخلاف خردادهای سال های قبل، ماهی ست که از اول بهار انتظارش را می کشیم و حتی برایش روزشماری می کنیم تا به بیست هفتمین روز آن یعنی شروع بازیهای جام جهانی فوتبال برسیم. جام جهانی که این بار بدون خون جگر خوردن راهی آن شدیم و با اقتدار به عنوان دومین تیم این دوره از مسابقات صعود کردیم. این جام جهانی هرچقدر برای فوتبال دوستان ایرانی که می توانند لحظات پر افت و اخیزی را همراه تیم ملی تجربه کنند؛ شیرین است برای «منا هوبه‌فکر» شیرینی مضاعفی خواهد داشت. بانوی عکاسی که قرار است از پشت خط سفید ورزشگاه ها شاهد و ناظر بازی باشد و قاب های خاطره انگیزی از آن ثبت کند. هوبه فکر عکاس خبرگزاری ایسنا است و سال‌هاست در حوزه عکاسی مستند، خبری و ورزشی فعالیت می کند. به بهانه حضور این عکاس جوان در جام جهانی روسیه با او گفتگو کردیم.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

عکاسی برای شما از چه زمانی شروع شد؟

جذب دوربین عکاسی و وسایل پدرم شدم. دوربین آنالوگ و حرفه‌ای بود و وقتی می‌دیدم پدرم یک کیف عکاسی دارد که همه لنزها داخلش است. آنجا بسیار جذب هنر شدم. در هنرستان گرافیک خواندم و در دانشگاه هم رشته عکاسی را انتخاب کردم. دانشجوی ترم اولی بودم که فراخوان خبرگزاری ایسنا را دیدم. هیچ نمونه کاری نداشتم. فقط یک روز رفتم بازار تهران و عکس گرفتم. با اینکه ایسنا اصلا عکاس نمی‌خواست و فقط برای پر کردن آرشیوش میخواست سفارش عکس بدهد. تازه گفته بود اگر عکاس هم بخواهد خانم نمی‌خواهد. اما من آنقدر ممارست کردم و جنگیدم تا اینکه من مشغول به کار شدم.

اگر بخواهید یکی از مجموعه عکس‌هایتان را به مخاطب معرفی کنید و بگویید که آنها را ببیند تا شما را بشناسد کدام را معرفی می‌کنید؟

خاصیتی که عکاسی مستند دارد این است که ماندگاری‌اش بیشتر است. در بخش مستند یکی از کارهایی که خودم فکر میکنم آن زمان خیلی جالب بود این است که بخش کوچکی از زندگی مریم طوسی دونده ایرانی را عکاسی کردم که به نظرم خیلی خاص بود. مجموعه عکسی هم از تیم فوتبال بانوان ملوان بندر انزلی به نام «دختران ملوان» دارم. بعد آرایش ایرانی ست دیگری هم مجموعه اخیری که در مورد بیماران نادر است.

برای جام جهانی روسیه شما به عنوان اولین زن عکاس ایرانی انتخاب شدید؟ این انتخاب به چه شکل انجام گرفت؟

کمیته‌ای از طرف انجمن ورزشی نویسان تشکیل شد و سهمیه‌ای برای خانم‌های خبرنگار تعیین کردند که یک عکاس و یک خبرنگار خانم راهی جام جهانی شوند. در یک جلسه رای‌گیری شد که من و یک خانم خبرنگار اعلام شد.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

به سه چهارماه آینده که فکر می‌کنید چه حالی پیدا می‌کنید؟ هیجان دارید؟ آیا به قاب و عکس خاصی از قبل فکر می‌کنید؟

در عکاسی که نمی‌توان چیزی را از پیش تعیین کرد و گفت که می‌توان چه کاری کرد. اما خب به لحاظ تجربه‌ای که در عکاسی مستند و خبری دارم. یک چیزهایی برایم قابل پیش بینی هست اما اکثرا قابل پیش بینی نیست. من خیلی خوشحالم نه فقط به خاطر رفتن خودم؛ بلکه به این خاطر که بابی باز شد تا عکاس‌های ورزشی خانم هم بتوانند در میادینی را تجربه کنند که در ایران نمی‌توانند آن‌ها را تجربه کنند. من در سال ۹۳ مسابقات آسیایی اینچئون را شرکت کردم و توانستم بسیاری از مسابقات در رشته‌های مختلف را عکاسی کنم. اما خب عکاسی برای خانم‌ها در ایران به این شکل نیست.البته عکاسی ورزشی محدود به فوتبال نیست. برای این خیلی امیدوارم که ان شالله ادامه پیدا کند تا خانم‌های عکاس هم بتوانند در این زمینه‌ها در داخل کشور عکاسی کنند.

شما قرار است کل بازی‌های جام جهانی را پوشش بدهید یا اینکه فقط بازی‌های تیم ملی ایران و مرحله گروهی رقابت‌ها، آیا ممکن است تا فینال در روسیه باشید؟

علاقه شخصی‌ام عکاسی از کل مسابقات است. وقتی با عکاسان ورزشی صحبت می‌کنم بیشتر برای عکاسان ایرانی بحث مالی ست. به خاطر اینکه بودجه‌ها محدود است و کسی نمی‌تواند حمایت کند. من در تلاش هستم که اسپانسر پیدا کنم یا حداقل کسی که بتواند حمایت کند که بتوانم تا پایان آنجا باشم و مجموعه‌ای که در ذهن دارم کامل شود. اگر هم نشد که تا آنجایی که می‌شود بمانم.

باتوجه به اینکه عکاس ورزشی هستید. علاقمند و طرفدار تیم‌های ورزشی هم هستید؟ تیمی که بخواهید از بازی‌هایش عکاسی کنید؟

من به عکاسی مستند خیلی علاقه مند هستم اگر کارهای مرا دیده باشید عکاسی مستند زیاد است. چون خودم بسیار دوست داشتم. برای یک عکاس خیلی مهم است که یک رویداد ورزشی و سیاسی را پوشش بدهد اما آنجایی مضاعف می‌شود که شما علاقه دارید. من علاقه داشتم و در بسیاری از رشته‌های ورزشی بانوان اعم از فوتبال و فوتسال و رشته‌های مختلف تا آن جا که اجازه داشته‌ام حتی خیلی فراتر از آن عکاسی کرده‌ام. حتی در رشته جدیدی مثل کشتی بانوان فعالیت کرده‌ام. قطعا علاقه دارم در جام جهانی از سایر تیم‌ها عکاسی کنم چون بازی تیم های معروف را همه دوست دارند بروند.

اما فاصله شهرها زیاد است و بازی‌های ایران دوتایش شب است. باید دید که کدام بازی‌ها با بازی ایران تداخل نداشته است. واقعا دوست دارم بازی تیم‌هایی مثل برزیل، آلمان، پرتغال، آرژانتین را عکاسی کنم. خودم برزیل و آلمان را خیلی دوست دارم. قطعا از ستاره‌های فوتبال عکاسی کردن را همه عکاس‌ها دوست دارند. امیدوارم ایران صعود کند تا بتوانم از تیم‌های بیشتری عکاسی کنم.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

از مجموعه «دختران ملوان» – عکس از مونا هوبه فکر

سطح عکاسی ما به خصوص سطح عکاسی ورزشی قابل رقابت با سایر آژانس‌های عکس در جهان است؟

من فکر می‌کنم هر عکاسی دید خودش را دارد. من ممکن است اینطور فکر کنم که بهترین عکاس کسی است که بتواند یک لحظه خاص را عکاسی کند و وقتی خودم چنین عکسی را می‌گیرم حس برد دارم. اما عده‌ای ممکن است طور دیگری فکر کنند که اگر بتوانند یک روایت کلی از یک بازی فوتبال داشته باشند بهتر است. رویکردها کاملا متفاوت است. اما خب در امکانات هم متفاوت هستیم و به هرحال یک فاصله‌هایی داریم. بالاخره در جام جهانی بزرگترین آژانس‌های خبری دنیا در بهترین نقطه زمین جای دارند و برایشان از قبل جا گرفته شده است. بعد تازه خبرگزاری‌ها و مجلات دیگر می آیند. اما به نظر من عکسی پر طرفدار می‌شود که کسی آن را نگرفته باشد. کسی که یک مقداری دیدش بازتر باشد و نوع دیگری عکاسی ورزشی را ببیند. البته به نظر من سطح عکاسی ما نسبت به سالهای قبل متفاوت شده‌است و در سالهای اخیر جایزه عکس بین المللی زیادی گرفته‌ایم.

کم و کسری در ابزارهای عکاسی شما وجود دارد؟

عادت ندارم از نداشته‌ها بگویم. همه این سال‌ها من از حاشیه دور بوده‌ام و فکر می‌کنم یکی از دلایلی که توانستم موفق داشته باشم این است که از حاشیه دور بودم. اما خب یکسری از امکانات را مسلما عکاس ایرانی ندارند. مسلما مثل یک عکاس بزرگ ورزشی یک آژانس خبری امکانات نداشته باشیم اما بازهم میگویم دید عکاسی مهم تر است. من در این سفر از کسی توقعی ندارم. اما کاش از حمایت کنند. من فکر می‌کنم این حمایت قطعا منجر به یک نتیجه خوب شود. اما من بیشتر امیدوارم طوری عمل کنیم که راه برای باقی عکاسان خانم چه در داخل و چه در خارج باز شود.

اولین خانم عکاس ایرانی که به جام جهانی می‌رود

در جام جهانی روسیه چیزی وجود دارد که حس کنید منتظر شماست. آدمی که بخواهید آنجا ببینید یا حس و حالی که به آن فکر کنید؟

برایتان اینطور بگویم که وقتی ناصر حجازی در سال ۹۰ فوت شد. من برای اولین بار وارد ورزشگاه آزادی شدم. آن جا بدون تماشاچی و بدون هیچ بازی فوتبالی برای منی که برای اولین بار می‌رفتم بزرگی و ابهت و هیجان خاصی داشت. بماند که فضای ناراحت کننده‌ای بود. اما آن هیجان برای من خیلی جالب و خواستنی بود. این هیجان در همه این سال‌ها که عکاس ورزشی بوده‌ام با من بوده‌است اما من با کسب تجربه یاد گرفته‌ام که این هیجان را کنترل کنم که مبادا به کارم لطمه بزند. دیده‌ام برخی عکاس‌ها گاهی آنقدر دچار هیجان می‌شوند که آن عکاسی که باید انجام بدهند را نمی‌توانند انجام بدهند. باید بگویم که خیلی هیجان زده هستم که قرار است در جایی مثل جام جهانی وارد شوم. اما فکر می‌کنم با تجربه‌ای که دارم می‌توانم این هیجان را با ذوقی که دارم کنترل کنم.

آرزو دارید وقتی از این سفر بر می‌گردید چه چیزهایی همراه خودتان آورده باشید؟

دوست دارم وقتی از سفر بر می‌گردم اول از همه از خودم و عکاسی و تجربه‌ای که داشتم راضی باشم. این سفر قطعا تجربه زیادی برای من دارد. برای همین دوست دارم از تک تک لحظه‌هایش استفاده کنم و بتوانم چیزهایی که در ذهنم هست را اجرایی کنم. تنها چیزی که می‌خواهم بگویم کوله‌ام پر از تجربه باشد. مثل تجربه‌ای که از حضور در مذاکرات ژنو داشتم که واقعا بی نظیر بود. هر روزش چیز خاصی تجربه می‌کردم که قبل از آن نداشتم.


ایرانی ها عاشق اسم های عجیب و جدید


اسم هایی که برای انتخاب شدن باید از فیلترهای زیادی بگذرند که مهمترینشان متواتر بودن است؛ یعنی قبلا سابقه ای برای این اسم در ثبت احوال وجود داشته باشد و بعد هم طی مراحل دیگر؛ البته پدر و مادرانی که متفاوت فکر می کنند یا دوست دارند اینگونه به نظر می رسند، همه اینها را به ان می خرند تا بچه شان یک اسم «خاص» داشته باشد. اسمی که خیلی از ما بعد از شنیدنشان کمی چشمانمان را تنگ و گردنمان را کج می کنیم و می پرسیم: «خب حالا این یعنی چی؟» اسدالله پارسامهر، مولف کتاب فرهنگ نام و نام گزینی ومسئول نام وسجلی ثبت احوال کارشناسی است که در طول این گزارش ما را همراهی کرد و هر جایی که نیاز داشتیم، توضیح داد و نگذاشت که کارمان لنگ بماند.

ایرانی ها عاشق اسم های عجیب و جدید

ژابیز؟ کدام ژابیز؟

برخلاف دهه های قبل که مردم برای نامذگاری نوزادان اکثرا به دنبال نام های «متداول» بودند، در سال های اخیر به دنبال نام هایی «متمایز» هستند.

مثلا اگر در دهه ۷۰ امیر علی ها و کورش ها زیاد بودند و در دهه ۸۰ پارساها و ایلیا ها، در این سال ها نوبت به پادرا و هیراد و رشان و … رسیده است. ظهور این جریان در سال های اخیر موجب شده که مردم در نامگذاری به دنبال واژه های جدید باشند، واژه هایی که قبلا خیلی مورد استفاده قرار نمی گرفته و به دلایلی بخشی از والدین علاقه دارند که از این اسامی برای فرزندانشان استفاده کنند. این نوع نام ها را در سازمان ثبت احوال اسم های تو پدید می گویند که از چند منبع وارد پروسه نامگذاری شده اند.

شبنمی از جنگل شمال، ایرانی

خب علاقه است دیگر. بعضی وقت ها ماجرا آنقدر کشش دارد که دو فرد از فرهنگ های مختلف با هم ازدواج می کنند و همینطور می شود که اسمی از فرهنگی به فرهنگ دیگر منتقل می شود. یا حتی بعضی وقت ها یک زوج تهرانی آنقدر دوست و رفیق این ور و آن ور دارند که مثلا نهایتا با هزار جور پرس و جو انتخابشان این می شود که اسم بچه شان را از فرهنگ کردی یا ترکی یا لری انتخاب کنند. برای همین بعضی نام ها که از قومیت ها و گویش های منطقه ای وارد سطح ملی می شود و جزو گزینه های انتخابی قوم های دیگر قرار می گیرد، مثل هیوا که از زبان کردی آمده، این اسم در خود کردستان اکثرا به عنوان اسم دخترانه استفاده می شود اما در دیگر جاها به عنوان اسم پسر هم استفاده می شود یا مثلا تیامبه معنی چشم هایم که از زبان لری وارد شده یا مانلی، رایکا و ریکا در زبان مازندرانی و یا گیلوا یا گیلدا در گویش گیلکی.

این گروه از نام ها یک زیرمجموعه دیگر هم دارند، نام های دو رگه ای که نیمی از آن از یک منطقه و نیم دیگر از منطقه ای دیگر انتخاب شده. این جور ترکیب ها اکثرا به صورت ترکی – فارسی ساخته می شوند مانند آیلار، آتاشا.

آقای پارسامهر زیاد شدن نام های قومیتی را اینگونه توجیه می کند: «اینگونه نام ها به دلیل ویژگی هایی که دارند، مثل تلفظ و آهنگ زیبا با معنای قشنگ و شادابی و طراوتی که با خود دارند، مورد استقبال بقیه اقوام قرار می گیرند.»

ایرانی ها عاشق اسم های عجیب و جدید

یاس + من + گول + ا

پارسامهر می گوید: «گروه دیگری از نام های تازه به دوران رسیده، نام هایی است که توسط مردم ساخته می شود؛ یعنی اینکه اینها یا نام هایی هستندکه به صورت ترکیب جدید پیشنهادی از دو نام مستقل توسط والدین پیشنهاد می شود و یا نام ها از ترکیب چند تک واژه و واژه هایی که به تنهایی به عنوان نام استفاده نمی شوند ساخته می شوند.»

ترکیب اسم هایی که نام می برد بامزه هستند: «در اکثر نامگذاری های نوع اول از الگوی مذهبی – غیرمذهبی پیروی می شود؛ مانند امیر آرشام، محمد آریا، یاسمین زهرا و … اما نمونه های دیگری هم وجود دارد که از این الگو پیروی نمی کنند، مانند یاس باران. پارسامهر معتقد است: «این نوع ترکیبات هم ظاهر جدیدی را به واژه می بخشد و هم به آن ترفیع معنایی می دهد. یعنی بار معنایی و بار عاطفی واژه را از جهت مثبت بالا می برد چون بعضی واژه ها ممکن است به تنهایی ویژگی خاصی نداشته باشندولی وقتی در ترکیب با یک واژه دیگر استفاده می شوند زیباتر جلوه می کنندوترکیبات این دو واژه نام متفاوت و متمایز از دیگر نام ها را در اختیار ما قرار می دهد.»

حالا البته همه ماجرا هم به این سادگی ها نیست. مثلا شما فکر کنید برای دختر یا خواهرتان یا هر کسی اسمی به نام «زیبا مهر» انتخاب می کنید. تحلیل لغوی این ماجرا در ثبت احوال این می شود: «یکسری از نام ها از تلفیق چند جزء واژگانی تشکیل شده اند که معنای خوبی دارند، مثل زیبامهر که می شود هم آن را به صورت ترکیب دو واژه زیبا + مهر (عاطفه زیبا داشتن) در نظر گرفت و هم ترکیب واژه های زی + با + مهر (با مهربانی زندگی کن) و …» ضمن اینکه کشفیات ما نشان می دهد آمار نامگذاری فرزندان از طریق یکسری از این واژه هایغ نوساخته به شدت دارد بالا می رود.

یکی اش همین «مهری ماه» که احتمالا شما را هم مثل ما یاد یک چیزهایی می اندازد. «نیلفام» و یا «هویار» که هم معنای زیبایی دارند و هم خوش آوا هستند، از نوع واژه های نوساخته هستند که این روزها کلی طرفدار پیدا کرده اند.

خسرو کجا بود دیگه؟

پارسامهر برای جریان نامگذاری در ایران چهار سطح قائل است. نام های دینی و مذهبی – نام های ایرانی و ملی – نام های قومی و منطقه ای – نام های خارجی و فرنگی: «چندین سال است که این سطوح الگوی نامگذاری اکثریت مردم بوده است اما در حال حاضر و با توجه به وضعیتی که در فرهنگ نامگذاری ایرانی به وجود آمده، این سطوح در حال دگرگونی و جابجایی است؛ مثلا در آینده به احتمال زیاد نام های قومی و منطقه ای به سطح دو ارتقاء پیدا می کند و یا نام های ایرانی و ملی از گردونه نامگذاری خارج می شوند چون در یک زمانی هر یک از این نام ها مورد اقبال بوده ولی در حال حاضر، آن شادابی و تازگی را ندارد و به نوعی دِمده شده. مثل واژه خسرو و داریوش و رستم، که در دوره های قبل جزو انتخاب های پرطرفدار نامگذاری بوده اند اما در حال حاضر از اقبال کمتری برخوردارند.»

چرا باید بچه مان صاحب یک اسم درست و درمان باشد؟

۱- برای اینکه بفهمیم چگونه باید یک نام درست درمان برای بچه انتخاب کنیم باید خیلی از نکات را در نظر بگیریم؛ اول از همه اینکه اسم انتخابی باید معنای خوبی داشته باشد، بعضی اسم ها هستندکه در لغتنامه معنای خوبی دارنداما در واقعیت تصویر خوبی به ذهن متبادر نمی کنند و یا کژتابی دارند. اینگونه اسم ها موارد خوبی برای انتخاب نیستند چون والدین نمی توانند همه جا دنبال بچه راه بیفتند ومعنی واقعی اسم بچه شان را به همه اعلام کنند.

۲- نکته بعدی اینکه نام انتخابی باید خوش آوا و گوشنواز باشدو بقیه برای تکرار کردنش زیاد به زحمت نیفتند. کسی که اسم نوزادش را هیژا می گذارد، حتما باید قبل از آن یک دوره آموزش زبان کُردی بگذراند تا بچه اش را درست تلفظ کند.

۳- موقع انتخاب اسم به این مسئله دقت کنید که نام انتخابی در حالت عامیانه و کوتاه شده چه صورتی به خود می گیرد. گاهی اوقات یک اسم متناسب زیبا با کمی تغییر تبدیل به یک اسم نامتناسب با معنای بد می شود.

۴- نکته دیگر اینکه به معنای اسم و نوع تلفظ آن در زبان های دیگر توجه کنید که اگر فردا، پس فردا کودکتان فرار مغزها شد، در کشورهای دیگر با مشکل مواجه نشود.

۵- به این مسئله حتما دقیقا کنید که در طول تاریخ چه کسانی صاحب این نام بوده اند، به بهانه متفاوت بودن، اسم یک پادشاه ستمگر و عیاش را روی فرزندتان نگذارید.

۶- و در آخر اینکه قرار نیست همه بچه هایی که به دنیا می آیند، آرتیست و آرت دوست باشند، جوری برای کودکتان اسم انتخاب کنیدکه اگر راننده کامیون یا جراح مغز و اعصاب شد. رویش بشود اسمش را بنویسد و زیرش را امضا کند.


معضلات دوجنسیتی‌ها در جامعه ایرانی


روزنامه قانون: آن‌ها نه بیمارند و نه اختلال جنسیتی دارند، بلكه مانند تمام مردان و زنانی که در این دنیا پا گذاشته‌اند دارای هویت جنسيتی هستند اما شاید در گذشته کمتر کسی این را می فهمید. شاید مجبور بودند هویت‌شان را حتی در خلوت و پیش خودشان نادیده بگیرند و با همان جنسیتی که وقت تولد آن‌ها را با آن نامیدند، زندگی کنند اما علم ژنتیک هویت جنسيتی آن‌ها را تایید می کند و می‌گوید دوجنسیتی هستند. فرزانه ارسطو، زنی که تا سال‌های سال با هویت زنانه در زندگی شخصی و در سالن های تئاتر ایران نقش های زنانه را بازی می‌کرد، دوجنسيتي بود اما مدت‌ها طول کشید تا بر این ماجرا آگاه شود و سرانجام در ۴۱ سالگی بعد از ازدواجی ناموفق تصمیم می گیرد تا عمل تغییر جنسیت را انجام دهد.

او با این کار حداقل به هویت جنسی ای که سال ها در جست‌وجویش بود، رسید. او بارها در صحبت‌هایش گفته است:« برای من مهم این است که انسانم. با این دیدگاه است که می‌توانم با جامعه درست برخورد کنم؛ اما وقتی به عنوان یک ترنس خودم را جدا از دیگران ببینم و اگزجره (بزرگنمایی بیش از حد) هویت جنسی‌ام را نشان دهم، جامعه نسبت به من حالت دافعه نشان می‌دهد». در ایران برخلاف بسياري از كشورها تغییر جنسیت مجاز است. فریدون ملک‌آرا، اولین زنی بود که برای انجام عمل تغییر جنسیت در سال ۱۳۶۴ نزد امام خمینی(ره) رفت و او برای انجام این عمل کمک خواست.

اختلالي كه بيماري نيست

فریدون مُلک‌آرا (مریم خاتون پور مُلک‌آرا)

امام خمینی(ره) نیز پس از تایید پزشکان متخصص مورد اعتمادش به او اجازه چنین کاری را داد. از آن پس مساله تغییر جنسيت از نظر فقهی در ایران آسان شد اما هنوز هم مشکلاتی برای زندگی طبیعی آن‌ها در جامعه وجود دارد. ما باید حضور آن‌ها را در کنار هویت های جنسی مرد یا زن بپذیریم و به آن‌ها حق زندگی در جامعه را بدهیم. در تاریخ ۲۱ تیر سال ۹۴ ،حبیب ا…مسعودی فرید، معاون اجتماعی سازمان بهزیستی در مورد حمایت از دوجنسيتي‌ها از تدوین لایحه‌ای در وزارت رفاه برای حمایت از حقوق ترنس‌ها یا (دوجنسیتی‌ها) خبر داده بود. قرار بود این لایحه بعد از اصلاحات نهایی از سوی دولت به مجلس برود اما حالا که نزدیک به سه سال از صحبت های او می‌گذرد، هنوز مجلس تصمیمی برای این لایحه نگرفته یا اینکه اصلا لایحه به مجلس نرفته است.

یک نفر از ۵۰ هزار نفر تمایل به تغییر جنسیت دارد

حال بعد از مدت ها دوباره توجه مسئولان به حل مشکلات دوجنسیتی ها در کشور جلب شده است. در این راستا دیروز مسعودی فرید بعد از مدت‌ها درباره چگونگی پرداخت کمک هزینه عمل جراحی به دوجنسیتی ها خبر داد. به گزارش ایسنا معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، ضمن بیان اینکه متقاضیان عمل‌های جراحی‌ تغییر جنسیت چندان زیاد نیستند، گفت:« سالانه از میان هر ۵۰ هزار تولد، یک نفر تمایل دارد جنسیت «زن» داشته باشد که این میزان در میان زنانی که تمایل دارند جنسیت آن‌ها به «مرد» تغییر کند، بسیار کمتر، از بین هر ۷۰ تا ۱۰۰ هزار تولد، یک نفر است. بنابراین از بین یک میلیون و ۵۰۰ هزار تولد در سال، ۲۲ تا ۲۳ نفر تمایل به تغییر جنسیت دارند».

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور تعداد افراد دارای هویت دوجنسيتی که سالانه برای دریافت کمک‌های مالی به سازمان بهزیستی مراجعه می‌کنند، بین ۵۰ تا ۶۰ نفر اعلام کرد و گفت: «سازمان بهزیستی به این افراد حداکثر سه تا پنج میلیون تومان برای انجام عمل جراحی به متقاضیانی که پرونده آنها تایید شده است، کمک مالی پرداخت می‌کند». مسعودی فرید از مراجعه سه هزار نفر دارای هویت دوجنسيتی در ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته به بهریستی برای دریافت کمک های مالی خبر داد و در ادامه صحبت‌هایش تعداد این افراد را سالانه ۵۰ تا ۶۰ نفر اعلام کرد. البته طبق گفته‌های او، سالانه ۵۰ تا ۷۰ نفر به این سازمان مراجعه می کنند تا برای عمل‌های‌شان از این سازمان کمک مالی بگیرند. البته معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی در صحبت هایش گفته که انجام این عمل‌های جراحی در بسیاری از کشورهای دنیا چندان متداول نیست.

اختلالي كه بيماري نيست

فرزانه ارسطو (سامان ارسطو)

او درباره دلیل این موضوع هم گفته که چون بیشتر این افراد از نظر روحی و روانی دچار تمایلات جنسیتی می شوند و جراحان نیز تمایلی برای وارد شدن به عمل جراحی این افراد ندارند. مسعودی‌فرید، هزینه انجام عمل های جراحی دوجنسیتی ها را بسیار بالا اعلام کرد و گفت:« بیمه تنها بخشی از هزینه این عمل ها را به عهده می گیرد». او در ادامه گفت:« در بسیاری از کشورها این عمل ها را انجام نمی دهند چون ممکن است بعضی از افراد بعد از عمل جراحی از ظاهرشان راضی نباشند». البته بخش زیادی ازعمل‌های جراحی برای تغییر جنست عمل زیبایی محسوب می شود و بیمه آن را قبول نمی کند. مسعودی فرید هم به این موضوع اشاره می کند و می گوید: بیمه تنها هزینه عمل هایی را می دهد که خارج از عمل‌های زیبایی باشد.

او همچنین اشاره می‌کند که افراد باید هر چه زودتر به هویت جنسی خود آگاه شوند و برای درمان اقدام کنند چون این عمل ها بسیار راحت تر انجام می شود و نتیجه بهتری گرفته می‌شود اما هر چه بیشتر طول بکشد، مشکل مزمن تر می شود و اقدام های پزشکی و روان‌پزشکی کارایی کمتری خواهد داشت. معاون سازمان بهزیستی کشور، شرط ارائه خدمات بهزیستی به کسانی که می‌خواهند از خدمات این سازمان استفاده کنند ، رفتن به پزشکی قانونی می داند. او می گوید:« این یک اختلال است و کسانی که مراحل پزشکی و پزشکی قانونی را انجام داده و اختلال آن‌ها تایید و مشخص شده باشد و معلوم شود که مشکل آن‌ها با جلسات روانکاوی قابل درمان نیست و نیازمند تغییر جنسیت هستند، مشمول این حمایت ها می شوند». او بهترین اقدام برای شناسایی هویت جنسيتی را در سنین دوران مدرسه عنوان می کند و می گوید در آن سن با مداخلات روان‌شناختی می شود این افراد را درمان کرد.

دوجنسیتی‌ها باید شرعی و قانونی برای عمل اقدام کنند

چندی پیش نیز دکتر احمد شجاعی، ريیس سازمان پزشکی‌قانونی کشور در گفت و گو با شرق درباره مراحلی که دوجنسیتی ها در پزشکی قانونی برای گرفتن مجوز عمل های جراحی شان باید انجام دهند، گفت:« بالاخره ساختمان بدن یک انسان، ممکن است ظاهرش مرد باشد، ولی تمایلات ذاتی‌اش زنانه باشد یا برعکس. در اینجا (پزشکی قانونی) هم شرعا و هم قانونا این اجازه داده شده که اگر پزشک تشخیص بدهد، می‌توان عمل تغییر جنسیت را انجام داد». شجاعی درباره نحوه تشخیص فوریت عمل برای دوجنسیتی‌هایی که باید هر چه زودتر عمل‌های‌شان انجام شود در این سازمان گفت: «در ابتدا این افراد به وسیله روان‌پزشک ما معاینه می‌شوند و البته در این معاینات خیلی سخت می‌گیریم. آنجاکه درواقع تشخیص دادند که این دوجنسیتی باید تغییر جنسیت بدهد، این کار را انجام می‌دهند؛

چون انجام‌ ندادن عمل مفسده به دنبال دارد. کسی که فرضا ظاهرش مردانه است، اما تمایلات زنانه دارد، ممکن است در جامعه مفسده ایجاد کند و ما باید به تمایلات ذاتی‌ او بیشتر توجه کنیم. آن را متخصصان بررسی می‌کنند و وقتی دیدند که تمایلات زنانگی‌اش غالب است، این اجازه را می‌دهند که تغییر جنسیت داده شود». او درباره اینکه تمایلات زنانه یا مردانه‌ای که در کاربرد برعکسش وجود دارد، بیشتر حالت روانی یا ژنتیکی است، گفت:« ژنتیکی است و با انجام آزمایش معلوم می‌شود» اما همه این صحبت ها در صورتی است که سازمان پزشکی قانونی با دوجنسیتی ها همکاری کند و مجوزها لازم را برای حمایت از آن‌ها بدهد.

اختلالي كه بيماري نيست

این در حالی است که در آذر سال ۹۴ ريیس کل دادگاه‌های عمومی و انقلاب تهران با اشاره به تشکیل یک مجتمع ویژه قضایی برای رفاه حال افراد دوجنسیتی در گفت و گو با میزان گفته بود:« این اشخاص می‌توانند با مراجعه به این مجتمع قضایی، روند تغییر جنسیت خود را پیگیری کنند. ما با ایجاد مجتمع قضایی امور حسبی، یک‌سری پرونده‌های خاص از جمله پرونده‌های افراد دوجنسیتی که دادخواست تغییر جنسیت می‌دهند، به دليل رفاهشان همگی در این مجتمع رسیدگی می‌شود». عباس پوریانی گفته بود: «در واقع رسیدگی به این نوع دادخواست‌ها در مجتمع‌های مختلف و پراکنده بود که ما یک مجتمع ایجاد کردیم تا پراکنده نباشد و همه یک جا بروند و در این مجتمع به صورت تخصصی به آن رسیدگی شود».

نمی‌توانند دوجنسیتی ها را منزوی کنند

سامان ارسطو حالا چندین سال است که عمل تغییر جنسیتش را انجام داده و ازدواج کرده است. شریک زندگی اش، او را درک می کند و حالا بعد از سال های زندگی آرام‌تری را می‌گذراند اما هنوز خاطرات تلخش را به یاد دارد. روزهایی که او را بیمار روانی تشخیص دادند و به بیمارستان روزبه بردند و در اندک زمان کوتاهی چهار بار به او شوک الکتریکی وارد كردند.

او بعد از شوک الکتریکی تا ماه‌ها دچار فراموشی شد.او درباره آن روزها می گوید:« مثلا می دانستم این لیوان آب است اما نمی‌توانستم آن را بگویم» یا وقت هایی که پزشک ها یا روان‌پزشک های ناآشنا به هویت جنسيتی، او را مجبور به طی دوره های سخت دارودرمانی می کردند که البته او خودش از این کار جلوگیری می کرد. او در صحبت هایش در گفت وگو با ایسنا گفته که می‌خواستند من را منزوی کنند و نتوانستند.